Browsing Category

Արամ Ալավերդյան

Արամ Ալավերդյան ԳրաԴաշտ

Հայկի համաստեղությունն իջել է երկիր

                                                                                                                                           Լենինականցի Վաղո, ո՜ւր ես, ընկե՜ր… Ջանպիեռո Գասպերինին* է Գորիսի կողմից եկածը, միջից կիսած մի խնձոր: Նա վաթսուն տարեկանին մոտեմոտ է, գլխին՝ քաղաքի քյարթու սանրվածք, մազերը՝ ճերմա՜կ-ճերմակ: Անունը ոչ ոք չգիտեր մի կարգին: Ասացին՝ հրամանատարն է. բերդաձորի Վիլեն, Վիտո, Հրաչ, լենինականցի Վաղո՝ տեղացի խիզախները,…

05.07.2020
Արամ Ալավերդյան ԳրաԴաշտ

Արամ Ալավերդյան. Սուրվա հեքիաթի կղզին

Ո՜վ է ասում՝ մեզ ծով չունենք: Ջուխտակ ծովը, ճիշտ է, ցամաքել է, իսկ ահա Սուրվան գունագեղ ջրեր ունի, նրա հեռուները մեկ կանաչ են, մեկ՝ կապույտ: Այստեղ փոքր լճերն էլ են ծովեր:  Իսկ Սուրվան… Սուրվան մի քանի երկրի ափ է ողողում, հյուսիսում՝ պռունկը Կոճողոտ, դեպի…

23.06.2020
Արամ Ալավերդյան ԳրաԴաշտ

Արամ Ալավերդյան, Oxymuron*

Երկու քաջք էին մտել Միրումի ձորը, փոստի Գարուշն է պատմում: Մտել են Միրումի ձոր, իրար հետ քչփչացել, Գարուշի ականջին Կարմիր աղբրից է ձայնը հասել: Նա նստել, մահակը ծնկներին՝ շունչ է առել, իսկ էշը՝ հակները մեջքին, կածանը ետև թողել, պայտի տակից կածանի խռիճը պոկվել է,…

06.06.2020
Արամ Ալավերդյան ԳրաԴաշտ

Ռեքվիեմ՝ Արշակի ու նրա տան համար

Նրա մտքով մեռնել չէր անցնում: Ժամանակը թարսվել էր նրա համար, տարին շուռ էր տալիս, բայց նա չէր ծերանում, միտք էլ չուներ: Խելքն էլ, չէր ծերանում՝ հերիք չէ, օր օրի ավելի էր հուպ գալիս դեպի մանկամտություն: Ի՜նչ մարդ էր… Կոթաքարի կատարն իսկական կանչելու տեղ է:…

19.05.2020