bodrum escort bayangaziantep escortgaziantep escortantalya escort bayanmanavgat escort bayanmaltepe escortkurtköy escortkartal escortümraniye escortbostancı escortanadolu yakası escortKadıköy EscortAnadolu Yakası EscortAtaşehir EscortBostancı escortŞirinevler Escort Bayanizmir escortankara escortataşehir escortMarsbahismarsbahisjeux de pouletOnwin GirişMebbistipobetbetkom1wintrendyol indirim kodujojobet
Արցախ Հրատապ

Շուշիի հերթապահ կապավորը

18.10.2020

Շուշիի ռմբահարումից հաշված օրեր են անցել, բայց այնքա՜ն շատ բան է կատարվել այս ընթացքում տիեզերաշունչ քաղաքում՝ գազանաբարոներին ի հակակշիռ: 

Շուշեցիները ժամանակավորապես լքել են սիրելի քաղաքը, ապաստան գտել Երևանում կամ հայաստանյան այլ բնակավայրերում: Բայց քաղաքում մնացել են իրենց տեսակին ու սկզբունքներին անդավաճան մի քանի խենթեր, հիմնականում՝ տարեց մարդիկ, որոնց ոչ մի արկի պայթյուն չի կարող ստիպել հեռանալ իրենց տուն-օջախից: Մնացել է նաև մի խիզախ կին՝ Շուշիի Խ. Աբովյանի անվան դպրոցի նախապատրաստական խմբի դասվար Նարինե Գրիգորյանը, որն այսօր Շուշիի հերթապահ կապավորի առաքելությունն է ստանձնել և անմար փարոսի նման տունդարձի լուսագիր է ուղարկում քաղաքը լքած բոլոր շուշեցիներին:

Տասը տարի այս կինը հայրենապաշտների սերունդներ է դաստիարակել ու ճանապարհել կյանք: «Այս տարի պատրաստվում էի իմ տասը տարվա շրջանավարտների հետ միջոցառում անել: Իմ միջոցառումները հիմնականում հայրենասիրական թեմայով են լինում, որովհետև ես գիտեմ՝ ինչ բան է պատերազմը»,- ասում է Նարինեն:

Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ Նարինեն եղել է 13 տարեկան թռվռուն, կենսուրախ աղջնակ: Բայց նրան վիճակված էր շուտ ու միանգամից մեծանալ: Նրա սիրելի քեռին զոհվել է 1994 թվականի հունվարի 6-ին: Մահից քսան օր հետո է ծնվել քեռու առաջնեկը: Նարինեն այս ցնցումը հաղթահարել է՝ ինքն իրեն խոստանալով, որ պիտի վառ պահի քեռու և հայրենի հողի համար իրենց կյանքը տված բոլոր հերոսների հիշատակն ու փոխանցի այն իրենից հետո եկողներին: «Ես միշտ իմ աշակերտներին ասում եմ, որ պետք է իմանալ, թե ում կյանքի գնով ենք մենք ձեռք բերել այս հողի վրա ապրելու իրավունքը: Մենք պիտի արժանի լինենք նրանց հիշատակին: Եվ երեխաները մեծանում են այդ ոգով: Պատկերացնո՞ւմ եք, հինգ տարեկան երեխան մոմ է վառում մեր հողի համար զոհվածների հիշատակին, հալված մոմը կաթում է ձեռքին, ձեռքը տաք կաթիլներից այրվում է, նա ձայն չի հանում: Էսօրվա փոքրիկ արցախցին այդ ոգով է մեծանում»:

Այսօր թե՛ իր տան բնակելի հատվածում, թե՛ նկուղում սրբապատկերներով ձևավորված անկյուն է ստեղծել Նարինե Գրիգորյանը, որտեղ աղոթում է ոչ միայն պատերազմի դաշտում մաքառող իր ամուսնու, երկու որդիների, այլև հայրենի հողի պաշտպան բոլոր զինվորյալների համար: Ոգևորված պատմում է, որ դուրս է եկել փողոց ու ամայացած, գրեթե անմարդաբնակ դարձած Շուշիում իրեն մոտեցել է անծանոթ մի երիտասարդ ու խաչ նվիրել:

Նախապատերազմյան կյանքի գեղեցիկ պատառիկները ջերմությամբ են լցնում Նարինեի հոգին: Նա հրապարակում է դրանք համացանցում և իր ապրումներին հաղորդակից դարձնում հեռու-մոտիկ սիրելիներին: Այս շարքում Ապրիլյան քառօրյային նվիրված ցերեկույթի դրվագներն են, մանուկ շուշեցիների երգ-ճռվողյունը Ղազանչեցոց եկեղեցու բակում: 

Պատերազմական սարսափների մասին պատմում է իբրև առօրեական կենսակերպի. «Դուրս եմ եկել այգի՝ լոբի հավաքելու, «կամիկաձեն» եկել է վրաս, տեղիցս չեմ էլ շարժվել: Մի հինգ րոպեից մերոք խփեցին: «Վիդեոն» էլ ունեմ»: 

Հասկացա՞ք. «կամիկաձեն» պտտվում է գլխավերևում, իսկ արցախցի կինը լոբի է հավաքում, «վիդեո» նկարում, հետո էլ լուսանկարում իր այգու լոբու թփերն ու ստացած բերքը: 

Հարցնում եմ՝ եկեղեցո՞ւմ էինք, երբ ռմբահարված սրբավայրում բելգիահայ թավջութակահար Սևակ Ավետիսյանը Կոմիտաս էր նվագում: Պատասխանում է, որ իրենց տանից երևում է Ղազանչեցոցը: Երբ թավջութակահարին տեսել է եկեղեցու բակ մտնելիս, տարակուսել է. «Էն ո՞վ է, ի՞նչ պարկ է ուսին դրած տանում»: Հետո համացանցից է իմացել, թե ինչն ինչոց է:  

Գտնվելով սարսափի էպիկենտրոնում՝ Նարինեն ինքն է հուսադրումի ու լավատեսության խոսք հղում. «Սա մեզ համար նորություն չէ: 32 տարի այս վիճակում ապրում ենք: Ճիշտ է, հիմա լարված օրեր են, բայց մեզ ոչինչ չի վախեցնի: Մենք՝ արցախցիներս, ուժեղ ենք, հպարտ ենք մեր տղաներով: Ինչպես մինչև հիմա հաղթել ենք, էլի հաղթելու ենք: Ու փոքրիկներին էլ պիտի ներշնչենք էս հավատը: Ես իմ աշակերտներին խոստացել եմ, որ հայկական դրոշը կրկին պիտի ծածանենք Ղազանչեցոց եկեղեցու բակում: Ամեն ինչի մենք կդիմանանք, միայն թե զոհ չլինի: Մենակ էդ ենք խնդրում Աստծուց»:

Մենք ևս այդ ենք խնդրում և հավատում անմնացորդ, որ Աստված հուսախաբ չի անի մեզ նաև այս անգամ: Մանավանդ որ այսօր, Թուրքիայի ու Ադրբեջանի մոլագարների կողմից հրադադարի հերթական պայմանավորվածությունն արհամարհելուց հետո հռնդացող մահաշունչ աղմուկին ի հակակշիռ՝ վերստին ղողանջել են Ղազանչեցոցի ավետասփյուռ զանգերը: 

Ցերեկույթ՝ նվիրված Ապրիլյան քառօրյային

Շուշիում գեղեցիկ միջոցառում էր կազամերպվել, որին մասնակցում էին նաև զինվորներ❤ արցախցի փոքրիկներն ու զինվորները միասին պարեցին 🥰Դիտարժան ….

Geplaatst door Armine Mkrtumyan-Sahakyan op Zondag 23 februari 2020

Կարինե Ռաֆայելյան
Լուսանկարները և տեսանյութը՝ Նարինե Գրիգորյանի անձնական արխիվից

No Comments

Leave a Reply