Նախկին կյանքում, գուցե, Մախլուտոյի սիրած աղջիկն եմ եղել

— Մենք քեզ տուն էլ կտանք, աշխատանք էլ․․․ Հիմա դու քո հայրենիքում ես։ -Ես ուրիշ հայրենիք չունեմ։ Զինվորական մի հին վերարկու ունեմ մոտս, կպարզեմ բաց երկնքի տակ, գլուխս կդնեմ մի ժայռի ու կքնեմ․․․ Խաչիկ Դաշտենց, «Ռանչպարների կանչը»  Հողի հիշողությունն անջնջելի է, թեև ոտնահետքերը

Մրցանակը մեծագույն պատասխանատվություն է

Ardi.am-ի զրուցակիցը Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի Հերիքնազ Բաղդասարյանն է։  — Շուրջ երկու տասնամյակ բեմում եք։ Կյանքը փոխվում է, ժամանակներն ու հասարակարգերը փոխվում են, մարդիկ փոխվում են, իսկ թատրո՞նը։ — Երբ շուրջդ ամեն ինչ է փոխվում, նույնիսկ անհրաժեշտ է, որ

«Իրավունք չունենք լռելու և աչք փակելու իրականության առաջ»

Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՊՄՀ Հայ հին և միջնադարյան գրականության և նրա դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի վարիչ Աելիտա Դոլուխանյանին: — Տիկի՛ն Դոլուխանյան, սկսենք ամենապարզ, ոչ գիտական հարցից. ինչո՞ւմն է Ձեր երիտասարդության գաղտնիքը: — Երևի՝ շատ աշխատելու

Արև տատը, թուրքի «մահլան», արյունոտ ադաթը

Փարպի գյուղի նեղլիկ փողոցի անկյունում մի տուն կա, որի դարպասը չեն կողպում, և դեղնաչ թավամազ կատուն զննում է քեզ։ Այստեղ է ապրում 92-ամյա Արև տատը։ Ծնվել է ժամանակից շուտ՝  1930 թվականի մի շոգ օր, երբ «մլակներն» աջից-ձախից կծոտում էին «կտրանը» քուն մտած հղի մորը։

Լուսանկարչի արվեստանոց․ Էմին Արիստակեսյան

Ardi.am-ի զրուցակիցը լուսանկարիչ Էմին Արիստակեսյանն է: — Լո՞ւյս, թե՞ ստվեր․․․ — Կարծում եմ՝ թե՛ լուսանկարչության մեջ, թե՛ կյանքում ամենաճիշտը հավասարակշռությունն է, ու տվյալ դեպքում չի կարելի առանձնացնել լույսը կամ ստվերը, քանի որ մեկը իմաստավորում է մյուսին։ Պետք է լինի լույսի- ստվերի ճիշտ հավասարակշռություն,

Ալբոմը մի «կումն» է այն ամենի, ինչ տեսել եմ և զգացել

Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարանում տեղի ունեցավ լուսանկարիչ-դիզայներ Ելենա Առաքելովայի «Մի կում հայրենիք» գիրք-ալբոմի շնորհանդեսը։ Գրքի առաջաբանում հեղինակը գրում է․ «Բնության հրաշագործ վրձինը և մարդու ստեղծարար միտքը շռայլ են գտնվել Հայոց աշխարհի նկատմամբ։ Գրքում ներկայացված է լուսանկարների հավաքածու, որը կպարուրի ձեր հոգին հայրենի հողի ջերմությամբ,

Ով ով է մահվան պատի առջև

(Խոսքի դրամատուրգիա՝ մեկ գործողությամբ)                                        Նվիրվում է Նորայր Մարտիրոսյանին ԳՈՐԾՈՂ ԱՆՁԻՆՔ Սիմոն Երևանցի – պատմության պրոֆեսոր Հուդա Նազար Կին Ռոբ Ծաղրածու Դահիճ Հեղինակն այս խաղը սկսեց գրել իր ցանկությանը հակառակ և կանգ առավ յոթ գործող անձանց վրա, որոնց նմանները հազար ու մեկ են,

Դանիլովի սև-սպիտակ աշխարհը

«Թեքեյան Կենտրոն»-ում բացվել է Վիկտոր Դանիլովի լուսանկարչական աշխատանքների ցուցահանդեսը։ Լուսանկարները սև-սպիտակ են։ Խորագիրն է «Արվեստը՝ հանուն խաղաղության»։ Պատկերները քաղաքային են։ Հիմնականում՝ նյույորքյան։ Ձյունածածկ մեքենաներ, շենքեր, ծառեր, մետաղական կամուրջ և այլ կառույցներ, բակում թղթախաղ ու շախմատ խաղացող պապիկներ,  փողոցում կայանած հեծանիվ, որտեղ կայանել չի