Մշակույթի զարգացման հիմնադրամի՝ Թանգարանների միջազգային օրվա և «Թանգարանների գիշեր» նախաձեռնության շրջանակում իրականացված հաղորդակցական արշավն ընդգրկվել է ICOM COMMS AWARDS միջազգային մրցույթի կարճ ցանկում՝ «Լավագույն թվային կամ սոցիալական մեդիայի արշավ» (Best Digital or Social Media Campaign) անվանակարգում։ Հիմնադրամն ամեն տարի «Թանգարանների գիշերվա» շրջանակում իրականացնում
Երևանից ու փակ տարածքից դուրս՝ Հայաստանում վերջին տարիներին ձևավորվել է թատերական նոր մշակույթ, որը դեռևս ձևակերպված չէ, թեև տարեցտարի ծավալվում է: Սա նոր ձևավորվող մշակույթ է, շրջիկ թատրոն չէ, ագիտպրոպագանդայի համար գյուղ գնացող արվեստ նույնպես չէ, մայրաքաղաքային և մայր թատրոնների մարզային այց չէ,
Թումանյանի չքնաղ բանաստեղծություններից մեկը՝ «Պատրանքը»․․․ Տեսիլք և տեսիլքի պես էլ մոգական․ Վեր է կացել էն սարումՄեր Չալակը իր թևից.Գընում է մութ անտառում,Քաջ ախպերըս ետևից։ Զրընգում են նըրանք խորԷն անտառում կուսական.Ես կանչում եմ նորից նոր,Ինձ թըվում է, թե կըգան… Զո՜ւր… վաղուց են, ա՜խ, նըրանքՄեր
Հայաստանում հոկտեմբերի 15-ից հունվարի 17-ը կանցկացվի «CYFEST 17» մեդիա արվեստի միջազգային փառատոնը։ Այն կմեկնարկի հոկտեմբերի 15-ին, ժամը 18:00-ին Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոնում, որտեղ կներկայացվի «Natura Naturans. Մարդիկ, Բնություն, Բնապատկեր» ցուցադրությունը՝ համախմբելով ավելի քան 35 միջազգային արվեստագետների աշխատանքներ։ Նախագիծը ժամանակակից մեդիա արվեստը երկխոսության մեջ է դնում «Օրգանական դպրոցի» ժառանգության և գույնի, լույսի,
Դավիթ Մուրադյանի «Երևանի սառը ջուրը» պատմվածաշարի թեման յուրաքանչյուրիս հարազատորեն հպվող, նյութականորեն շոշափելի երևույթներն են։ Կարճ ծավալով պատումները խաչաձևվում են, փոխլրացնում իրար, ներթափանցում մեկը մյուսի մեջ, քանի որ ասելիքը միևնույն նյութի շուրջ է պտտվում բոլոր գործերում։ Որոշները դրանցից առանձնանում են իրենց ծավալով և ժանրային
Երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց բանաստեղծ, թատերագիր, հայրենասեր հայ, սրտացավ մտավորական Արտաշես Արամը: Նրա հետ հանդիպումները գրականության, արվեստի, ազգային խնդիրների շուրջ քննարկում-կանխատեսումներ էին դառնում, բացում բազմաթիվ փակագծեր, առաջադրում հազար ու մի խնդիր-հանելուկներ: Նա ոչ միայն գրի միջոցով էր մեզ հասցնում իր ստեղծագործ էությունը, այլև
Ամեն երեխա էլ սրտի մի գողտրիկ անկյունում իրական թե անիրական երազանք է փայփայում, հովերով տարվում։ Նույնիսկ այն կորած-մոլորած, սահմանից էլ անդին ծվարած գյուղի աղջնակը, որի դեմքին այտափոսիկներ են խայտում։ Մի պարզկա գիշեր, երբ աղջիկը յոթերորդ երազն է տեսնելիս եղել, երկնքից իջած մի հուրի-փերի
Նիկոլսկո-Վյազեմսկը Լև Տոլստոյի տոհմական կալվածքն է, որը պատկանել է նրա հայրական գծով նախնիներին: Այն գտնվում է Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Չեռնսկի շրջանում՝ Չեռն գետի ափին: Համարվում է «Յասնայա Պոլյանա» թանգարան-արգելոցի մասնաճյուղ: Այս տարածքը խորհրդային տարիներին տրվել է Տուլմաշստրոյ գործարանին՝ որպես օժանդակ տնտեսական մասնաբաժին: Գործարանի
