«Ռեզոնանս». Գայ Ղազանչյանի ցուցահանդեսը նկարիչների միությունում (տեսանյութ)
Մանրամասները՝ այս հղումով։ Անի Անտոնյան
«Ռեզոնանս»․ երկխոսություն իրականի ու անիրականի միջև
Հայաստանի նկարիչների միությունում ապրիլի 9-17-ը կգործի Գայ Ղազանչյանի «Ռեզոնանս» խորագրով ցուցադրությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է ընկալման բնույթն ու իրականության պայմանականությունը։ Սա երկխոսություն է ժամանակակից մարդու ինքնության, ներաշխարհի և համամարդկային զգացողությունների շուրջ։ Զրուցել ենք Գայ Ղազանչյանի հետ։ -Գա՛յ, այս տասնյակ դիմանկարները ստեղծել եք մեկ տարում։
Պիեր Մարտոյի համար Հայաստանը նաև հուզական հայտնություն էր
Ֆրանսիական ժամանակակից մշակույթի ամենահետաքրքիր դեմքերից մեկը՝ Պիեր Մարտոն, այն եզակի արվեստագետներից է, ում ստեղծագործական ուղին հիշեցնում է ինտելեկտուալ մի մեծ ճանապարհորդություն։ Սորբոնի համալսարանում կլինիկական հոգեբանի որակավորում ստացած և մասնագիտական առաջին քայլերը մարդկային հոգու ներաշխարհում արած Մարտոն հետագայում իր փնտրտուքները շարունակեց լրագրության, իսկ
Նոր ներկայացման նախափուլում
Դերասանուհի, բեմադրիչ Կարինե Քոչարյանը իր գրած պիեսի հենքով պատրաստում է նոր թատերական ներկայացում՝ մեկ գործողությամբ դրամա՝ «Սարից այն կողմ» վերնագրով։ Ներկայացման նկարիչն է Մերի Սարգսյանը։ Դերերում հանդես են գալիս արցախցի պրոֆեսիոնալ և ոչ պրոֆեսիոնալ դերասաններ։ Ներկայացման պրեմիերան կկայանա ապրիլի 22-ին, Հովհաննես Թումանյանի անվան
Ձայն, որ սահմաններ չի ճանաչում․Լարա Ֆաբիան
Նա ստեղծում է այն, ինչ չկար, և իր կատարումներով ստիպում հավատալ, որ երաժշտությունը տիեզերական լեզու է։ Նա ոչ միայն ազատ խոսում է մի քանի լեզվով, այլև իր երգացանկում ունի գործեր ավելի քան 12 լեզուներով՝ ֆրանսերենից մինչև եբրայերեն։ Լարա Ֆաբիանը յուրաքանչյուր լեզվի հնչյունաբանությունը դարձնում
Նշան Աբասյան․ Արձակի ժամանակաձևերը
Ի՞նչ է գեղարվեստական տեքստը, եթե ոչ «ժամանակի մեքենա»։ Իսկ այդ մեքենայի շարժիչը բնականաբար բայերն են՝ իրենց տարբեր ժամանակաձևերով։ Հայերեն արձակի «արքան» անցյալ կատարյալ ժամանակաձևն է, որ հաճախ կոչվում է նաև պատմողի կամ ականատեսի ժամանակ․ «գնաց», «տեսավ», «ասաց», «որոշեց»։ Տեքստը, ըստ էության, «ընթացք» է,
Մի նրբերանգ Հրանտ Մաթևոսյանի ստեղծագործական հայացքի ներկապնակից
Հրանտ Մաթևոսյանի ջղաձիգ հայացքը փորձում էր համադրել, մի տեսադաշտի բերել Երկնայինն ու Երկրայինը։ Խիստ, սուր հայացքով զննում էր կյանքը, կյանքի առեղծվածը, նույնքան դիպուկ ու սուր լեզվով, իմաստասեր գրողի անսպասելի գտած դիտանկյուններից տալիս էր իրականության «գրառենտգենյան» պատկերը ու միշտ միտված էր Երկնքի, «խղճի պոստուլատներով»
Գրիգոր Գրիգորյան․ Գարնան ճահիճը
«Եվ ե՞րբ ես դարձա այսպիսին։ Կար ժամանակ՝ դրսում գարուն էր, և ես գիտեի, որ դրսում գարուն է։ Ոչ միայն գիտեի, այլև ամբողջ մարմնով զգում էի գարնան ներկայությունը․ երաժշտության սրնգե ելևէջները թրթռում էին արևի առաջին շողերի հետ, երակներումս գալարվող գնդիկներն ավելի խանդավառությամբ էին պարում,
Կրեատիվ/Creative
