(1842-1914) Անգլերենից թարգմանությունը՝ Արմինե Մուրադյանի — Ես այնքան էլ սնահավատ չեմ, որքան որոշ բժիշկներ, որոնք սիրում են, որ իրենց գիտնականներ անվանեն,- ասաց Հավրը՝ պատասխանելով անհիմն մեղադրանքին,- ձեզանից ոմանք, ավելի ճիշտ քչերդ եք հավատում հոգու անմահությանն ու տեսիլքներին և այդպես էլ ուժ չեք գտնում ձեր
Դիրքերում հիմա ինչ-որ մեկը հենց ՔԵԶ նորից տեսնելու համար սարեր է շուռ տալիս։ *** Ես այլ աղոթքի ձայն չգիտեմ հիմա, քան քո վերադարձի ոտնաձայներն են։ *** Իմ աչքերում քեզ հասած փամփուշտները փշրվեցին… գրկելու եմ քեզ այնքան, որ մաշկիդ բջիջները ջնջեն հիշողությունը ցավի… ***
Երկիր իմ, Ես ժայռ եմ ձևանում, որ հոգնելուց հենվես ինձ, բայց ներսս ավերակ է. իմ մեջ կանգնել են պատանի սրտեր, անթիվ սյուներ են քանդվել իմ մեջ… ու հիմա ուզում եմ փլվել, բայց պետք է կանգ չառնի սիրտը մեր վերջին… ու քանի պատերազմ է,
