Էմինե Ռուխկյան,Կոնֆետ Աննայի համար

Մայրամուտի ծակող արևը խանգարում էր պատուհանից հանգիստ դուրս նայել։ Չէր օգնում նույնիսկ մթնեցված ակնոցը։ Մտքերս իրար էին խառնում դիմացս նստած հետաքրքրասեր երեխայի անվերջ հարցերը մայրիկին։ Մի քանի անգամ, դիտավորյալ թե պատահական, ոտքով խփելով ինձ՝ ստիպեց ուշադրություն դարձնել իրեն։ — Մամ, էս աղջիկը սիրուն

Էմինե Ռուխկյան, Էսսե գրքի

Ժամանակը սեղմվել էր, խոնավությունից ու փոշուց ճմռթվել, լռությունից թանձրացել, առարկայացել էր: Ժամանակը ժամանակից դեղնել էր ու վերածվել մոմլաթե կազմով, ժանգոտած ամրակներով տետրի: Հորս օրագիրն էր՝ գրված մանրիկ, հաստատուն ձեռագրով, իր հոր ու մոր, այսինքն՝ պապիս, տատիս մասին, տան գրքերի և գրադարանի մասին: Կարդում