Զրուցել ենք բեմանկարիչ, բազմաթիվ ֆիլմերի, բեմադրական համերգների, տեսահոլովակների բեմադրող նկարիչ Լիդիա Գևորգյանի հետ, որը օրերս տոնեց իր 86-ամյակը: Վաթսուն տարի ֆիլմարտադրությունում աշխատած Լիդիա Գևորգյանը ասում է, որ թե՛ ինքը և թե՛ իր ամուսինը՝ ռեժիսոր, սցենարիստ Էռնեստ Մարտիրոսյանը, աշխատանքային լուսանկարներ գրեթե չունեն: -Տիկին Լիդիա,
Օգոստոսի 16-ին «Երազ Այգում» տեղի կունենա Ազգային տարազի փառատոնը, որը մեկ հարթակում կմիավորի հայկական ազգային տարազը, ավանդական արհեստները, երաժշտությունը, էթնոդիզայնն ու Խաղողօրհնեքի դարավոր ավանդույթը։ Փառատոնի կազմակերպիչներն են «Տերյան մշակութային կենտրոնը» և «Երազ Այգին»։ «Տերյան մշակութային կենտրոնն» արդեն երկար տարիներ կազմակերպում է Ազգային տարազի
Թեմիր Ակսակ-Խան -Ա՜- ա՜- ա՜, Թեմիր-Ակսակ-Խան,- վայրենորեն ողբում է գեղգեղուն, կրքոտորեն ու անհուսորեն թախծալի ձայնը ղրիմյան գյուղական սրճարանում։ Գարնանային գիշերը մութ է ու խոնավ, լեռնային զառիթափերի սև պատը հազիվ է նշմարվում։ Ժայռակիպ սրճարանի մոտ, խճուղում, սպիտակ ցեխի մեջ բաց մեքենա
Գյումրու տեխնոլոգիական կենտրոնում մեկնարկել է ժամանակակից արվեստի Gyumri Art Week 2026-ը, որն այս տարի կրում է «Քաղաքը և ժամանակը» խորագիրը՝ ուսումնասիրելով քաղաքը որպես տարածք, որտեղ անցյալը, ներկան և ապագան հատվում և շարունակաբար վերաձևավորում են միմյանց։ Միջազգային փառատոնի այս տարվա թեման առանձնահատուկ հնչեղություն է
Հայաստանի ամռանը նոր երաժշտական հնչյուններ ու վառ գույներ է հաղորդել առաջին անգամ անցկացվող Horizon երաժշտական փառատոնը։ Առաջին ակորդից մինչև վերջին ծափահարությունները Horizon-ը ձևավորվեց Լոռվա սրտում՝ COAF SMART կենտրոնում՝ միավորելով երաժշտությունը, բնությունն ու յուրահատուկ մթնոլորտը։ Էլեկտրոնային երաժշտության փառատոնը հյուրընկալեց միջազգային և հայ արտիստների, որոնցից
Մարգարիտ Դերանցի «Անձրևային դեդեկտիվ» պատմվածքն աստիճանաբար ներթափանցում է ընթերցողի գիտակցության մեջ՝ ավարտվելուց հետո էլ շարունակելով ապրել նրա մտքում։ Առաջին հայացքից ստեղծագործությունը կառուցված է սովորական ճանապարհատրանսպորտային պատահարի շուրջ, սակայն այդ արտաքին սյուժեն ընդամենը մեկնակետն է հեղինակի գլխավոր հետաքրքրության՝ մարդու խղճի, բարոյական ընտրության և մեղքի
1984 թվականին «Գարուն» ամսագրին տված իր հազվադեպ հարցազրույցներից մեկում Մհեր Մկրտչյանն ասել է.«Երևի հայ դերասաններից ամենաերջանիկների թվին եմ պատկանում,որ թատրոնում և կինոյում գործ եմ ունեցել հայ, ռուս և օտարազգի բազմաթիվ ռեժիսորների ու անթիվ դերասանների հետ»: Այստեղ բանալի բառը «երևին» է, քանի որ Ֆրունզիկն
Ճանապարհը չէր վերջանում։ Ճանապարհը միայն սկսվում էր. ամեն քայլը նոր մեկնարկ էր դեպի կանաչ հավերժություն։ Իրար հաջորդող բազմերանգ թփերը, ծառերը և մեղմորեն սողացող լանդշաֆտը շլացնում էին. չէիր հասցնում որսալ մի պատկերը, վրա էր գալիս մյուսը, թվում էր՝ ամեն բան ծաղկում էր աչքիդ առաջ,
