Օրեր առաջ Գլենդել քաղաքում տեղի ունեցավ «Տերյան մշակութային կենտրոն»ՀԿ հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար, նկարիչ-դիզայներ Լիլիթ Մելիքյանի «Կինը» խորագրով անհատական ցուցահանդեսը։ Երկու օր շարունակ ցուցասրահը լցված էր նկարչուհու վառ գունապնակով, ծաղիկներով, ջերմ մթնոլորտով և այցելուների մեծ հոսքով։ Լոս Անջելեսի արվեստասեր հանրությունը մեծ հետաքրքրությամբ ընդունեց
Մահացել է մեծ գրող ու մեծ մարդ Վահագն Գրիգորյանը: Սա թանկ ու ծանր կորուստ է հայ գրականության և մեզանից յուրաքանչյուրի համար: 84-ամյա իր կենսագրության ընթացքում ստեղծագործական անգին ժառանգություն է ավանդել մեզ Վահագն Գրիգորյանը, որին նվիրվել են բազմաթիվ լուրջ ուսումնասիրություններ: Եվ այնուամենայնիվ, ո՛չ նրա,
Փառատոնի պաշտոնական բացումը սեպտեմբերի 22-ին է, ժամը՝ 19։30-ին, Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում՝ աշխարհահռչակ ֆրանսիացի պարուսույց Մուրադ Մերզուկիի և նրա «Կաֆիգ» պարախմբի «Ֆոլիա» ներկայացմամբ։ «Ֆոլիան» հիփ-հոփ պարի և բարոկկո երաժշտության բացառիկ հանդիպում է, որտեղ տարբեր ժամանակաշրջանների երաժշտական և խորեոգրաֆիկ լեզուները միավորվում են
Այսօր ինչ-որ բան էն չէ, ինչ-որ բան ուրիշ է։ Ինձ լսողները գուցե կարծեն՝ ձևեր եմ թափում կամ յուրահատուկ թվալու անհաջող փորձեր մոգոնում, բայց այստեղ ո՛չ լսող կա, ո՛չ էլ եղել է․․․ Էնպես որ ինչ հիմարություն մտածեմ՝ կասեմ, նույնիսկ բարձրաձայն, առավել ևս՝ բարձրաձայն։ Ու
1․ Բառերի կյանքից Բառը դառնում է երկու ձայների պայքարի ասպարեզ։[1] Միխայիլ Բախտին Այս գրվածքում ես բացում եմ անուն ու դերանուն տալու թեման` հավաքելով այն առօրյա դրվագներով։ Առաջարկում եմ նաև «արհեստական ինտելեկտի» թարգմանության այլընտրանք` «բանականություն» բառը փոխարինելով «գրագիտություն» բառով։ Բոլոր գիր ունեցող
Զրուցել ենք բեմանկարիչ, բազմաթիվ ֆիլմերի, բեմադրական համերգների, տեսահոլովակների բեմադրող նկարիչ Լիդիա Գևորգյանի հետ, որը օրերս տոնեց իր 86-ամյակը: Վաթսուն տարի ֆիլմարտադրությունում աշխատած Լիդիա Գևորգյանը ասում է, որ թե՛ ինքը և թե՛ իր ամուսինը՝ ռեժիսոր, սցենարիստ Էռնեստ Մարտիրոսյանը, աշխատանքային լուսանկարներ գրեթե չունեն: -Տիկին Լիդիա,
Թեմիր Ակսակ-Խան -Ա՜- ա՜- ա՜, Թեմիր-Ակսակ-Խան,- վայրենորեն ողբում է գեղգեղուն, կրքոտորեն ու անհուսորեն թախծալի ձայնը ղրիմյան գյուղական սրճարանում։ Գարնանային գիշերը մութ է ու խոնավ, լեռնային զառիթափերի սև պատը հազիվ է նշմարվում։ Ժայռակիպ սրճարանի մոտ, խճուղում, սպիտակ ցեխի մեջ բաց մեքենա
Եթե ես ուզում եմ որ իսկական էքզիստենցիան շնչի ու անընդմեջ մահանալով հավերժ ապրի իմ մեջ ուրեմն պետք է գրեմ այսպես «ՉԵՄ ՀԻՇՈՒՄ ՎԱՂՆ ԷՐ ԹԵ ՎԱՂԸ ՉԷ ՄՅՈՒՍ ՕՐԸ ՄԱՅՐՍ ՄԱՀԱՑԱՎ»։ Ամեն օր առավոտյան ես մտնում եմ միանգամից լոգարան որպեսզի ջնջեմ գիշերվա ընթացքում
