2020թ. մայիսի 6-ից օգոստոսի 17-ը Լուվրում կլուսաբանի Դոնաթելոյից մինչև Միքելանջելո (1460-1520) ընկած ժամանակաշրջանի իտալական քանդակագործությունը։ Կտեսնենք ուսումնասիրություններ, որ քանդակագործները կատարել են՝ սեփական զգացմունքներն ավելի իրապաշտորեն արտահայտելու համար։ Լուվրը «Մարմին և հոգի» ցուցահանդեսի միջոցով փորձում է ներկայացնել իտալական Վերածնդի կարևոր հատվածը` ռեալիզմի համարյա
Ջինա Բիվերսի բարձրորակ կտավները, Մոնիկա Կուկի ապակյա քանդակները Ջինա Բիվերս Բազմաթիվ են Ջինա Բիվերսի քանդակ-նկարները: Ակրիլի մի քանի շերտ պարունակող կտավները կարող են մարտահրավեր նետել դասական արվեստի հանրահայտ գործերին: Բիվերսը սկսում է համացանցից և սոցիալական մեդիայից պեղված նկարները նյութական դարձնել՝ օգտագործելով արտասովոր զանգվածներով
Աշխարհի մեջ աշխարհ: Ներկի հոտ, գույներ, գծեր, ավարտուն ու նոր ստեղծվող գործեր: Գեղանկարիչ Վահագն Իգիթյանի արվեստանոցում ենք: -Որտե՞ղ ես ավելի շատ լինում՝ տա՞նը, թե՞ արվեստանոցում: -Այստեղ, միանշանակ: -Ինչ-որ բան փոխվել է կտավներումդ: -Զգայական աշխարհը հասունացել է, մաքրվել: -Նկարչին ծանոթանալու լավագույն միջոցը ցուցահանդե՞սն է:
Մեր զրուցակիցը դիզայներ, ոսկերիչ, քանդակագործ, նկարիչ, Ֆլորենցիայի բիենալեի՝ «LORENZO IL MAGNIFICO» ոսկեմեդալակիր Արման Նուռն է: —Արմա՛ն, Դուք քարագետ եք /եթե կարելի է այսպես ասել/: Ե՛վ մեր ու այլ ազգերի ավանդազրույցներում, և՛ ժամանակակից մարդկանցից շատերի ընկալումներում քարին վերագրվում է ինչ—որ միստիկ բովանդակություն: Դուք այդ
