Վայրիվերումներով լեցուն մեր իրականությունը մտավորականներին և ոչ միայն նրանց մղում է ելքեր փնտրել, կանխորոշումներ անել մեր ազգի ապագայի առնչությամբ: Վերջին շրջանում հայ գրականության և առհասարակ հայ մշակութային ու հասարակական-քաղաքական մտքի համապատկերում հաճախ է արծարծվում էպոսը, ի մասնավորի՝ Փոքր Մհերի թեման: Դրան անդրադարձել է
Այլևս ոչինչ չգրելու վրեժխնդրությունս,- թե՝ ումի՞ց, ես էլ չգիտեմ,- միշտ էլ եղել է, այս եղկելի պատերազմը էլ ավելի խորացրեց գրելու կարելիությունը մեջս սպանելու վճիռը — այո՛, սպանվեցի, ինչպես դժոխքը դեռ հաղթահարողներիցս յուրաքանչյուրը, մեր ամեն մի զոհված զավակի ու զինվորի հետ — ի՞նչ
Մհերի դուռը, լուսանկարը՝ Միքայել Բադալյանի Շատերը գիտեն Մհերի դռան մասին: Այստեղ է իր ձիու հետ մտնում հայկական էպոսի վերջին հերոս Փոքր Մհերը և խոստանում դուրս գալ, երբ աշխարհում կտիրի խաղաղություն: Սակայն քչերին է հայտնի, որ ժայռակերտ կեղծ դարպասով այս կառույցը կերտվել է դեռևս Ք. ա.
«Աստղագիտության դպրոցական կրթության ցանց»-ում (NASE) արդեն տեղադրված են ծրագրի շրջանակներում իրականացվող դասընթացների powerpoint նյութերի հայերեն թարգմանված տարբերակները։ Ընդամենն առկա է աստղագիտության զանազան թեմաներով 13 դասախոսություն։ Այս մասին տեղեկացնում են ՀՀ ԳԱԱ Վ. Համբարձումյանի անվ. Բյուրականի աստղադիտարանի մամուլի ծառայությունից։ NASE-ն աստղագիտության կրթական ծրագիր
Շատ հաւանաբար, շատեր պիտի ըսեն թէ «Ի՞նչ կապ կրնայ ունենալ այս թեման, մեր օրերու ողբերգութեան հետ: Ժամանա՞կն է նման հարցեր արծարծելու»: Այո, ճի’շդ ժամանակն է: Եթէ ընթերցումը շարունակէք մինչեւ վերջ, հարցը կը յստականայ: Կ’ըսեն թէ «կնոջ գեղեցկութեան երեք քառորդը հմայքն է»: Ճի’շդ է,
Թեմական դպրանոց. հիմնադրվել է 1838 թ. հունիսի 22-ին: «Դա աղքատության մեջ ծնված մի փոքրիկ հիմնարկություն էր, որ չի ունեցել նույնիսկ իր սեփական շենքը, այլ տեղավորված է եղել մի մասնավոր մարդու տանը: Սկզբում ունեցել է մոտ 20 աշակերտ: Առաջին ուսուցիչները հանձն են առել այնտեղ պարապել առանց
Հայկական գրատպությունն ավելի քան 500 տարվա պատմություն ունի։ Պատմական Արցախի տարածքում առաջին տպարանը բացվել է Շուշիում։ 1823 թ. Շվեյցարիայի Բազել քաղաքի «Աստվածաշնչական քարոզչական ընկերությունը» հաստատվել է Շուշիում՝ իր հետ բերելով տպագրական սարքեր: Միսիոներներից առավել ակտիվ ու ձեռներեց էին Ավգուստ Դիտրիխն ու Ֆելիցիա Զարեմբան,
Եվրոպական առաջավոր երկրներում 19-րդ դարի սկզբից նկատվող ոչ նյութական մշակութային ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրության աճն Արցախում արտահայտվել է բանահյուսական հնագույն նյութերի գրառմամբ:Ոչ նյութական մշակութային ժառանգության բացառիկ նմուշներից է 1889 թ. Շուշիում հրատարակված Մանուկ Աբեղյանի գրի առած հայոց ազգային վեպի՝ էպոսի երկրորդ պատումը՝ «Դավիթ և
