21-րդ դարում մարդու իրավունքները պաշտպանված են բազմազան օրենքներով։ 500 տարի առաջ գոյություն ունեցող օրենքներն այսօր անընդունելի կլինեին։ Իսկ ինչպիսի՞ օրենքներ կային մոտ 4000 տարի առաջ Հին Միջագետքում։ 1901-1902 թվականներին Շոշ քաղաքում (հնագույն Էլամ պետության մայրաքաղաքը) պեղումների ժամանակ գտնվել էր սև բազալտե սյուն, որը
ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության փորձագիտական հանձնաժողովի փետրվարի 1-ին որոշմամբ տեղական նշանակության նորահայտ հուշարձանի կարգավիճակ են ստացել Երևանի Ալիխանյան եղբայրների փողոցում գտնվող Ֆիզիկայի ինստիտուտի գիտավանը ( 1944 թվական, Արտեմ Ալիխանյանի անվան Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտը (ԵրՖԻ), Երևան քաղաքի Լեոյի 76 բնակելի տունը (1897 թ.) և ՀՀ
Ազոխի կրաքարե քարանձավը (ավելի հին անվանումը՝ Որվան, Որվանի քարանձավ) ունի շուրջ 8000 քմ տարածություն: Այդ հնագույն հուշարձանը ունեցել է մուտքեր և ելքեր վեց բավիղանման սրահներից: Խորհրդավոր քարանձավով անցնող «ուղիների» երկարությունը ոչ ամբողջական տվյալներով գերազանցում է 300մ.: Հայ պատմիչները բազմիցս են հիշատակել Ազոխի քարանձավը:
Վերջերս, գտնվելով Շուշիում, Ադրբեջանի նախագահ և այդ երկրի գլխավոր զեղծարար Ի. Ալիևը, ում ցուցումով նախկինում էլ պարբերաբար սուտ լուրեր են տարածվել, որ հայերն իբր թե ոչնչացրել են ադրբեջանական մշակույթի հուշարձանները, կանգ առնելով տեղի մզկիթներից մեկի մոտ, ի լուր աշխարհի հրապարակավ մեկ անգամ ևս
«Էրեբունի» պատմահնագիտական ամրոց-թանգարանում 2020-ի դեկտեմբերի 26-ին բացված ժամանակավոր ցուցադրությունը կրում է ‹‹Հին Հայաստանի լուռ վկաները. վերածնունդ և վերաարժևորում›› խորագիրը։ Ներկայացված են 11 հնագիտական առարկա, որոնց մի մասը ցուցադրվում են առաջին անգամ։ Խորագրի ընտրությունը պատահական չէ։ «Էրեբունի» ամրոց-թանգարանի տնօրեն, հնագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու Միքայել Բադալյանը ardi.am-ի հետ զրույցում
Վայրիվերումներով լեցուն մեր իրականությունը մտավորականներին և ոչ միայն նրանց մղում է ելքեր փնտրել, կանխորոշումներ անել մեր ազգի ապագայի առնչությամբ: Վերջին շրջանում հայ գրականության և առհասարակ հայ մշակութային ու հասարակական-քաղաքական մտքի համապատկերում հաճախ է արծարծվում էպոսը, ի մասնավորի՝ Փոքր Մհերի թեման: Դրան անդրադարձել է
Այլևս ոչինչ չգրելու վրեժխնդրությունս,- թե՝ ումի՞ց, ես էլ չգիտեմ,- միշտ էլ եղել է, այս եղկելի պատերազմը էլ ավելի խորացրեց գրելու կարելիությունը մեջս սպանելու վճիռը — այո՛, սպանվեցի, ինչպես դժոխքը դեռ հաղթահարողներիցս յուրաքանչյուրը, մեր ամեն մի զոհված զավակի ու զինվորի հետ — ի՞նչ
Մհերի դուռը, լուսանկարը՝ Միքայել Բադալյանի Շատերը գիտեն Մհերի դռան մասին: Այստեղ է իր ձիու հետ մտնում հայկական էպոսի վերջին հերոս Փոքր Մհերը և խոստանում դուրս գալ, երբ աշխարհում կտիրի խաղաղություն: Սակայն քչերին է հայտնի, որ ժայռակերտ կեղծ դարպասով այս կառույցը կերտվել է դեռևս Ք. ա.
