Վարդան Սմբատյան․ «Թողություն»
Վատ մարդիկ պարզապես չեն լինում, լինում են մարդիկ, որ լույսը կորցրած են լինում։ Այո, մենք մեր լուսատու աստղն ենք կորցրել, մեր առավոտները, մեր սուրբ անմեղությունը, որ ինքն իրեն ներում է։Ալբեր Կամյու Թռչունները իջեցրել էին հորիզոնը, արևի հինան կտուցներին սուրում էին ցած, պստիկ խաղալիք






