Դերենիկ Դեմիրճյանի «Հովնան մեծատուն» դրաման հայաստանյան ընթերցողին ներկայացվում է առաջին անգամ: Այն մինչև 2018 թվականը եղել է անտիպ: Դրամայի բնագիրը վերծանել և հրապարակման է պատրաստել Դերենիկ Դեմիրճյանի տուն-թանգարանի վարիչ Կարինե Ռաֆայելյանը: Սփյուռքի ընթրեցողին դասականի երկը հասանելի է դարձել Բեյրութում լույս տեսնող «Բագին» պարբերականի
Ամեն բան, ի վերջո, վերադառնում է ի շրջանս յուր: Բարեբախտաբար: Վարդան Պետրոսյանը կրկին բեմում է՝ «Իմ կիսատ թողած երգը» մենաներկայացումով: Ասել, թե մեզ համար նոր բացահայտումներ եղան այս ներկայացումը դիտելիս, ավա՜ղ, մեծ չափազանցում կլինի. ո՞ւմ համար են գաղտնիք մեր դատական համակարգի անօրինակ հմայքները,
«…ու եթե աշխարհն իր համար մի նոր Աստվածաշունչ գրելու լիներ՝ հայերեն կգրեր»:[1]Վիլյամ Սարոյան Սարոյանագետներին հայտնի չէ, թե հատկապես ո՞ր թվականից է Սարոյանը հայերի մասին պատմելու համար դիմել թատրոնին, սակայն հայկականությանն առնչվող թեման առկա է նրա առաջին իսկ գործերից: 1940-ին լույս տեսած երկրորդ՝ «Իմ
Երվանդ Ղազանչյանն այլևս մեզ հետ չէ: ՀՀ ժողովրդական արտիստ, ՀՀ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալակիր, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի «Սուրբ Սահակ, Սուրբ Մեսրոպ» շքանշանակիր, Պետական մրցանակի դափնեկիր, պրոֆեսոր, Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Երվանդ Ղազանչյանը կյանքից հեռացավ
Հայ թատրոնին և դրամատուրգիային մեր գրողներից շատերն են անդրադարձել` Պերճ Պռոշյանը, Գաբրիել Սունդուկյանը, Հովհաննես Թումանյանը, Վրթանես Փափազյանը, Ալեքսանդր Շիրվանզադեն, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Մուրացանը: Այս շարքում, դրամատուրգիական և բեմական արժեքի ըմբռնման տեսանկյունից, Դերենիկ Դեմիրճյանն առանձնանում է: Քննախոսության նպատակը նրա թատերագիտական հայացքների ուսումնասիրությունն է: Դեմիրճյանը լավ
