«Տերյան մշակութային կենտրոն»-ը ուրախ է ազդարարել, որ պաշտոնապես մեկնարկում է «Մշակույթ՝ իմ ուղին» ծրագիրը, որը ֆինանսավորվում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Մշակութային ինքնարտահայտման ձևերի բազմազանության պաշտպանության և խրախուսման մասին» 2005 թ․ կոնվենցիայի շրջանակներում գործող` Մշակութային բազմազանության միջազգային հիմնադրամի (IFCD) կողմից։ Մեր երկրում ծրագրի համաֆինանսավորումն իրականացվում է
(քաղաքական թրիլեր) I ՄԱՍ Արյունոտ մատները վերցրել էր դանակը ու ինչ որ աղջկա շեկ մազերի վրա մաքրում էր այն։ Երկու զիվորական մի անկյունում ծիծաղում էին դիակներին նայելիս, որոնց քիչ առաջ սպանել էին, իսկ մյուս զինվորականը նստել էր ձիու վրա ու ստիպում էր ձիուն
Քաղաք քաղաքի մեջ. այս բնորոշումն են տալիս Երևանի հին թաղամասերից Կոնդին: Թաղամասը կառուցվել է դեռ 18-րդ դարում, երբ այստեղ հաստատվել են հարյուր տուն հայ բոշաներ: Թաղամասի բլրի վերևի հատվածում մեկ-երկու հարկանի տներ են եղել, ստորոտում մեծահարուստների տներն էին, որոնց փոխարեն խորհրդային տարիներին կառուցվել
Զրույցը Համլետ Հովսեփյանի հետ՝ այստեղ։
Պոսթըն, 1979, Յունիսի վերջը: Ուսանողական տարիներուս, Պոսթընի մէջ հանդիպած էի մեր ընկերուհիներէն մէկուն՝ Մարալի հօրը, որ մասնագիտութեամբ հոգեբան էր (Ph.D), եւ որուն բնակարանը ամիսէ մը աւելի մնալու պատեհութիւնը ունեցանք: Ան եղած էր որբանոցային դասընկերը Այնճարի Յառաջ վարժարանի իմ մարմնակրթանքի ուսուցչիս՝ Անդրանիկ Քէնտիրճեանին (Ընկըլըզմանին):
1896 թվականին ցրոնքցի Ներսեսի բազմանդամ ընտանիքում մեծ ուրախություն էր։ Հավաքվել էին Պետե Խչոյենց ողջ ազգատոհմը, գյուղի անվանի մարդիկ, դուռ ու դրկից, քավոր-սաներ։ Հասակավոր կանայք, իրենց հարսն ու աղջիկը առած, տեղավորվել էին հացատան թոնրի շրթի մոտ, իսկ տղամարդիկ՝ պարսպապատ ընդարձակ սալհատակ բակում դրված սեղանների
— Մենք քեզ տուն էլ կտանք, աշխատանք էլ․․․ Հիմա դու քո հայրենիքում ես։ -Ես ուրիշ հայրենիք չունեմ։ Զինվորական մի հին վերարկու ունեմ մոտս, կպարզեմ բաց երկնքի տակ, գլուխս կդնեմ մի ժայռի ու կքնեմ․․․ Խաչիկ Դաշտենց, «Ռանչպարների կանչը» Հողի հիշողությունն անջնջելի է, թեև ոտնահետքերը
Թվում է՝ իրար հետևող օրերի շղթան, դեպքերի հաջորդականությունը վերջին շաբաթներին՝ անհավանական և անհոդաբաշխ, մեզ ընտրության որևէ հնարավորություն չեն թողնում… Գորիս-Կապանի անցակետը, որի լուրը, որպես անհավանական մի զառանցանք, ցնցեց կեսգիշերային քաղաքում հեռախոսների էկրաններին իրենց հարցերի տրամաբանական պատասխանը փնտրող քաղաքացիներին, մարդկանց տարակուսած ցասումը մյուս օրն
