1896 թվականին ցրոնքցի Ներսեսի բազմանդամ ընտանիքում մեծ ուրախություն էր։ Հավաքվել էին Պետե Խչոյենց ողջ ազգատոհմը, գյուղի անվանի մարդիկ, դուռ ու դրկից, քավոր-սաներ։ Հասակավոր կանայք, իրենց հարսն ու աղջիկը առած, տեղավորվել էին հացատան թոնրի շրթի մոտ, իսկ տղամարդիկ՝ պարսպապատ ընդարձակ սալհատակ բակում դրված սեղանների
— Մենք քեզ տուն էլ կտանք, աշխատանք էլ․․․ Հիմա դու քո հայրենիքում ես։ -Ես ուրիշ հայրենիք չունեմ։ Զինվորական մի հին վերարկու ունեմ մոտս, կպարզեմ բաց երկնքի տակ, գլուխս կդնեմ մի ժայռի ու կքնեմ․․․ Խաչիկ Դաշտենց, «Ռանչպարների կանչը» Հողի հիշողությունն անջնջելի է, թեև ոտնահետքերը
Ardi.am-ի զրուցակիցը Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի Հերիքնազ Բաղդասարյանն է։ — Շուրջ երկու տասնամյակ բեմում եք։ Կյանքը փոխվում է, ժամանակներն ու հասարակարգերը փոխվում են, մարդիկ փոխվում են, իսկ թատրո՞նը։ — Երբ շուրջդ ամեն ինչ է փոխվում, նույնիսկ անհրաժեշտ է, որ
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՊՄՀ Հայ հին և միջնադարյան գրականության և նրա դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի վարիչ Աելիտա Դոլուխանյանին: — Տիկի՛ն Դոլուխանյան, սկսենք ամենապարզ, ոչ գիտական հարցից. ինչո՞ւմն է Ձեր երիտասարդության գաղտնիքը: — Երևի՝ շատ աշխատելու
Փարպի գյուղի նեղլիկ փողոցի անկյունում մի տուն կա, որի դարպասը չեն կողպում, և դեղնաչ թավամազ կատուն զննում է քեզ։ Այստեղ է ապրում 92-ամյա Արև տատը։ Ծնվել է ժամանակից շուտ՝ 1930 թվականի մի շոգ օր, երբ «մլակներն» աջից-ձախից կծոտում էին «կտրանը» քուն մտած հղի մորը։
Ardi.am-ի զրուցակիցը լուսանկարիչ Էմին Արիստակեսյանն է: — Լո՞ւյս, թե՞ ստվեր․․․ — Կարծում եմ՝ թե՛ լուսանկարչության մեջ, թե՛ կյանքում ամենաճիշտը հավասարակշռությունն է, ու տվյալ դեպքում չի կարելի առանձնացնել լույսը կամ ստվերը, քանի որ մեկը իմաստավորում է մյուսին։ Պետք է լինի լույսի- ստվերի ճիշտ հավասարակշռություն,
Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարանում տեղի ունեցավ լուսանկարիչ-դիզայներ Ելենա Առաքելովայի «Մի կում հայրենիք» գիրք-ալբոմի շնորհանդեսը։ Գրքի առաջաբանում հեղինակը գրում է․ «Բնության հրաշագործ վրձինը և մարդու ստեղծարար միտքը շռայլ են գտնվել Հայոց աշխարհի նկատմամբ։ Գրքում ներկայացված է լուսանկարների հավաքածու, որը կպարուրի ձեր հոգին հայրենի հողի ջերմությամբ,
(Խոսքի դրամատուրգիա՝ մեկ գործողությամբ) Նվիրվում է Նորայր Մարտիրոսյանին ԳՈՐԾՈՂ ԱՆՁԻՆՔ Սիմոն Երևանցի – պատմության պրոֆեսոր Հուդա Նազար Կին Ռոբ Ծաղրածու Դահիճ Հեղինակն այս խաղը սկսեց գրել իր ցանկությանը հակառակ և կանգ առավ յոթ գործող անձանց վրա, որոնց նմանները հազար ու մեկ են,
