(13-րդ թողարկում) Առօրյա և պաշտոնական հաղորդակցության ընթացքում գործածվող օտար բառերի մեծ մասը հայերեն ընդունելի համարժեքներ ունի վաղուց, մի մասն էլ նորակազմ է, տակավին քիչ հայտնի, բայցև արժանի ճանաչման և գործածության: Ներկայացնում ենք օտար բառերի հայերեն համարժեքների հերթական ցանկը: բուլեթ – պարբերակ էնդեմիա –
Սկիզբը՝ այստեղ 20. 1959 թվին Երվանդ Քոչարի արած «Սասունցի Դավիթ» քանդակը (ճարտարապետ` Մ. Մազմանյան) զարդարեց Երևանի կայարանամերձ հրապարակը` դառնալով անվիճելիորեն ամենասիրելի ժողովրդական կերպարը: Հիրավի՛, գրական կերպարն ստացավ համարժեք քանդակագործական խորհուրդ: Ազգային ինքնագիտակցության վերելքի շրջանում Քոչարը գտավ էպիկական հերոսի բնավորության կարևոր գծերը. նրա վճռորոշ
Էլիս Թրամբալ Մեյսոնը (1904-1971) ընտրել էր աբստրակցիան այն ժամանակ (1929թ.), երբ այդ ժանրի ամերիկյան կողմնակիցները քիչ էին, և այն դիտվում էր որպես օտար, նույնիսկ կոմունիստական երևույթ: Նկարչուհին կենդանության օրոք այդպես էլ չստացավ այն, ինչին արժանի էր: Նա ոգեշնչվել էր Վասիլի Կանդինսկու և աբստրակտ
Վեպի բովանդակային ընդգրկումը շատ լայն է: Գլխավոր հերոսը ժամանակն է՝ տարբեր անունների տակ: Որպես հավերժական գոյություն՝ գործում է ներկա, անցյալ և ապագա ժամանակներում, ինչի շնորհիվ գործողությունները նույնպես ներկայից տեղափոխվում են հազարամյակներ հետ՝ փարավոնների, պատմական Հունաստանի ու Հայաստանի և ապագա ժամանակներ: Ժամանակը, որպես մարդկության
Ardi.am-ը ներկայացնում է կինոօպերատոր Լևոն Աթոյանցի լուսանկարների շարքը՝ արված Արցախյան հերոսամարտի օրերին: Վերջին երեք լուսանկարում իր ճակատագրական օրերն ապրող Շուշին է:
Դեն Ալարոդ Եվ սեղմած հուժկու ծնոտներիս մեջ, Ես կյանքի վերջին բառն եմ պիրկ պահում. Ճշմարտություն: Սիկաու «Հատ. վերջին գիրք» Երևի արևը զենիթին հասավ: Բացատը լուսավորվեց, խոտերն էլ դեղնավուն երանգ ստացան:Խիտ թփուտը կիսվեց, հայտնվեցին գիտաշխարհագրական արշավախմբի անդամները: — Գեղեցիկ տեղ է,- խոսեց մեկը,- գուցե
Ժամանակի հեռավորությունից գրական արժեքներն առավել տեսանելի և գնահատելի են դառնում: Հայ դասական Դերենիկ Դեմիրճյանի բարձրարժեք արձակի և թատերգության ստվերում են մնացել գրական կյանքում նրա առաջին փորձերը՝ արված քնարերգության ժանրում: Ինքը՝ հեղինակն էլ է ունեցել այն զգացումը, որ չի կայացել իբրև պոետ: Մի զավեշտալի
