Ժաննա Հայրապետյան, էսսեներ
Մորս տունԵս մեր տուն եմ գնում։ Մորս տուն։ Հայաստանից Վրաստան ձգվող երկար ճանապարհը ամենակարճ ճանապարհն է: Ամենահեշտը, ամենասիրունը, ամենաճիշտն ու ամենահարթը։ Գիշեր է, ու առատ ձյուն ճանապարհներին… Բայց լույսի առատություն կա ներսումս, արև ու ջերմություն… Լիքը-լիքը տաք սեր՝ ամպի չափ… Մորս տուն եմ






