Հայ կինոյի օր․ մեկդարյա «Նամուս»

Ապրիլի 16-ը Հայկական կինոյի օրն է։ Հրապարակումը նվիրվում է այդ օրվան։ Հաշվի առնենք նաև, որ «Նամուս»-ը նկարահանվել է 1925 թվականին, ասել է թե՝ հայկական առաջին խաղարկային ֆիլմը բոլորել է իր մեկ դարը։ Հետևաբար, երկու նշանակալի իրադարձությունների համատեքստում արձակագիր, կինոգետ, արվեստագիտության թեկնածու Սիրանույշ Գալստյանի

Համո Բեկնազարյանի «Զանգեզուր» ֆիլմը

Ժամանակի համատեքստն ու վերժամանակայինը 1937 թվականին ողջ խորհրդային տարածքում, իհարկե նաև` Հայաստանում, բռնաճնշումների զոհ դարձան մեծաթիվ երևելի մտավորականներ, այդ թվում` կինոգործիչներ, որոնք իբրև «ժողովրդի թշնամիներ» գնդակահարվեցին կամ հայտնվեցին մահվան ճամբարներում: Այսպես, քաղաքական զրպարտության զոհ դարձան Դանիել Դզնունին` Բեկնազարյանի ընկերը և աջ ձեռքը հայ

Դերենիկ Դեմիրճյանի «Ավելորդը» Էդգար Բաղդասարյանի «Էրկեն կիշեր»-ում

Հրապարակումը նվիրվում է Դերենիկ Դեմիրճյանի՝ 145 և գրողի տուն-թանգարանի 45-ամյակներին Երեք տարի տևեցին կինոռեժիսոր Էդգար Բաղդասարյանի «Էրկեն կիշեր»` խորհրդանշական վերնագրով և կառուցվածքով կինոնկարի ստեղծման աշխատանքները, որը մեր էկրաններին հայտնվեց 2018 թվականի տարեվերջին: Այն ասես եռածալ նկարի սկզբունքով ստեղծված լինի` յուրօրինակ ֆիլմ-տրիպտիխ է, որի

«Ռուբեն Մամուլյան արվեստագետը և հայը»

(Արծվի Բախչինյանի նոր գիրքը) Օրերս Ե. Չարենցի անվ. գրականության և արվեստի թանգարանում (ԳԱԹ) տեղի ունեցավ հայագետ, կինոյի պատմաբան, բանասիրական գիտությունների թեկնածու Արծվի Բախչինյանի «Ռուբեն Մամուլյան արվեստագետը և հայը» մենագրության շնորհանդեսը, որը լույս է ընծայել ԳԱԹ հրատարակչությունը: Հեղինակի հետաքրքրությունների լայն շրջանակում հատուկ տեղ ունի

Ուրարտու-Արարատ թագավորություն

Կինոգետ, արվեստագիտության թեկնածու Սիրանույշ Գալստյանի այս հոդվածը նպատակ ունի հանրությանը ներկայացնելու կյանքից անժամանակ հեռացած պատմաբան, հայ ժողովրդի ծագումնաբանության և պատմական հարուստ գոյաբանության բացառիկ գիտակ, պատմական գիտությունների դոկտոր, լուսահոգի Արտակ Մովսիսյանի հեղինակած «Ուրարտու-Արարատ թագավորություն»  փաստավավերագրական ֆիլմը, որը լույս է սփռում մեր ազգի պատմության՝ վաղնջական

Ավելի կինեմատոգրաֆիկ, քան կինոն (կյանքը պանդեմիայից առաջ)

Բազմիցս առիթ եմ ունեցել համոզվելու, որ կյանքն ավելի կինեմատոգրաֆիկ է, ավելի՛ նման կինոյի: Դեռ ավելին, իր անհավանական զուգադիպություններով այն նման է ու երբեմն նույնիսկ գերազանցում է հնդկական կինոյին: Հուսով եմ, երբ գա հուշագրությունների ժամը, կգտնեմ դրանք շարադրելու ուժ և ժամանակ, բայց վերնագիրը վաղուց