Զինվորը գնաց ապրելու
Ինքնախոսություն Մեր խղճի հետ Ի՞նչ ենք պահումՀոգու կորած դարակներում,Եվ հայրենիքը բա՞ռ է լոկ,Թե սիրելու հող ու տանիք,Անհարմար է հարմար ապրել, Երբ կիսում են ինքնությունդ։Թշնամին է նորից սողում,Իսկ ես միայն երգ եմ գրում,Թշնամին է հողը փորում, Եվ հողի մեջ մենք ենք դարձյալ…Չի՞ լինելու մի բարի ելք,Չի՞ լինելու






