Ardi.am-ի զրուցակիցը Հայաստանի պատմության թանգարանի զարգացման գծով փոխտնօրեն Արուսյակ Ղազարյանն է։ — Թանգարան այցելությունն ավելացե՞լ է, թե՞ պակասել, եթե համեմատենք վերջին տարիների հետ՝ մինչև 2020-ի համաճարակն ու պատերազմը։ — Ինչպես գիտեք, մեկ տարուց ավելի է, ինչ օդափոխության համակարգերի անցկացման պատճառով Հայաստանի պատմության թանգարանը
(27-րդ թողարկում) Տարբեր ոլորտների մասնագիտական խոսքում ամրացել են մի շարք օտար բառեր, որոնց հայերեն համարժեքները գուցե տեսել ենք բառարաններում, լսել ենք, գիտենք, սակայն չենք գործածում։ «Նիրհած» բառերը շունչ են առնում մեր խոսքում, լիարժեք կյանքով ապրում միայն այն ժամանակ, երբ շրջանառության մեջ են դրվում։
Սերգեյ Փարաջանովի թանգարանի գլխավոր ֆոնդապահ Մարիաննա Մանուչարյանի հետ զրուցել ենք անցյալ տարվա թանգարանային անցուդարձից և առաջիկա ծրագրերից։ 70 տոկոսով վերականգնվել է այցելությունը 2021 թվականին այցելությունը թանգարան բավական հուսադրող էր։ Ունեցել ենք ավելի քան 14000 այցելու։ 2020 թվականին, համավարակով և պատերազմով պայմանավորված, այցելուներ գրեթե
«Արևմտյան ճակատում նորություն չկա»․ Ռեմարկի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին հայտնի վեպն է։ 1914 թվականին՝ Ամանորի նախօրեին Արևմտյան ճակատում չնախատեսված բան տեղի ունեցավ․ հակամարտող կողմերի զինվորները տոնածառեր զարդարեցին, և խրամատներից դուրս գալով՝ շնորհավորեցին միմյանց Ամանորը։ «Առավոտը նոր էր բացվել, երբ մենք տեսանք անգլիացիներին, ովքեր
Ներկայացնում ենք երևանյան մի շարք խոշոր հրատարակչությունների՝ 2021 թվականի ամենապահանջված, ասել է թե՝ վաճառքի առավել մեծ ցուցանիշ գրանցած գրքերի եռյակը։ Նկատելի է ժանրային բազմազանություն՝ կախված հրատարակչությունների ռազմավարությունից․ մանկական, հանրամատչելի կամ այսպես ասած՝ մոտիվացոն գրականություն, ինչպես նաև գրական և պատմական ընթացքի կարևորագույն անձանց տեքստեր,
Գնո՞ւմ ենք գրքեր, այցելո՞ւմ ենք գրադարաններ։ Մշակութային աշխուժությունը արդյոքվերականգնվե՞լ է։ Ի՞նչ հետք թողեցին պատերազմն ու համավարակը։ Ի՞նչ է սպասվում նոր տարում։ Պատասխանները՝ ստորև։ Մինչև պատերազմը Դավիթ Սամվելյան («Էդիթ պրինտ» հրատարակչության մարքեթինգի և վաճառքի բաժնի գլխավոր մասնագետ)Մինչև վերջին պատերազմը բավականին շատ էին ընթերցում, մեծ
Երեւան 1978։ Թէեւ ամիսը չեմ յիշեր, սակայն կը յիշեմ որ մռայլ եւ տհաճ օր մըն էր։ Յանձնարարուած էր ինծի իբրեւ դաս գեղանկարչական անհատական ցուցահանդէս մը կազմակերպել, որուն արդիւնքը կրնար ազդեցութիւն ունենալ աւարտաճառիս վրայ։ Տարբեր տեղերէ մերժուելէ ետք, ղեկավարներս՝ գրականագէտ Էդուարդ Ջրբաշեանն ու արուեստաբան
Ախուրյան գետը։ Դիմացի ծառը հայկական տիրույթում է։ Գյուղում ապրում են քրդեր։ Լուսանկարները՝ Րաֆֆի Գևորգյանի
