Երեւան 1978։ Թէեւ ամիսը չեմ յիշեր, սակայն կը յիշեմ որ մռայլ եւ տհաճ օր մըն էր։ Յանձնարարուած էր ինծի իբրեւ դաս գեղանկարչական անհատական ցուցահանդէս մը կազմակերպել, որուն արդիւնքը կրնար ազդեցութիւն ունենալ աւարտաճառիս վրայ։ Տարբեր տեղերէ մերժուելէ ետք, ղեկավարներս՝ գրականագէտ Էդուարդ Ջրբաշեանն ու արուեստաբան
Ախուրյան գետը։ Դիմացի ծառը հայկական տիրույթում է։ Գյուղում ապրում են քրդեր։ Լուսանկարները՝ Րաֆֆի Գևորգյանի
Ինձ միշտ հետաքրքրել են ներկայիս Հայաստանի սահմաններն ու նրա սահմանային տարածքում եղած հուշարձանները, որոնք թաքնված են մարդկանց աչքից։ Երկու անգամ եմ սահմանին եղել՝ Շիրակի մարզի Հայկաձոր ու Լոռու մարզի Ջիլիզա գյուղերում։ 44-օրյա պատերազմի օրերին Կոռնիձորում կամավոր էի, այնպես ստացվեց, որ նաև մասնակցեցի սահմանազատման
Երբ կամրջվում են ճանապարհներն ու բնակավայրերը, անցանելի դառնում կիրճերն ու գետերը, տարածությունն ու ժամանակը կարճող այդ յուրօրինակ անցուղիներն ասես ձուլվում են բնական լանդշաֆթին, դառնում նրա անբաժանելի մասը։ Բնության հետ ներդաշն՝ այդպես են կառուցվել հայոց հնամենի կամուրջները՝ իրենց վրա կրելով հայ ոսկեձեռիկ վարպետների շնորհն
Թատրոնի գործունեությունն ու դերը հետպատերազմյան շրջանում, ապագայի ծրագրերն ու մշակութային դաշտի կառուցմանը միտված քայլերը։ Այս թեմաների շուրջ է Ardi.am-ի զրույցը Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի տնօրեն Լուսինե Սահակյանի հետ։ — Տիկին Սահակյան, կա՞ հետաքրքրություն թատերական ներկայացումների նկատմամբ։ Հետպատերազմյան ծանր շրջանում ի՞նչ եք արձանագրել։
Սկիզբը՝ այստեղ Ահա, թե ինչպիսին են կանայք: Որքան տարբեր են նրանք ու անհասկանալի, բայց հենց դրանով՝ որքան սիրելի են մեր սրտին: Իհարկե, խոսքը որոշ կանանց մասին է: Երբեք մեր սրտին մոտ չեն լինի Սիմոն Պարսամյանի զոքանչն ու կինը: Նախ, դրանք ուրիշի զոքանչն ու
ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարությունը հյուրընկալել էր ՌԴ նկարիչների միության անդամ, ՌԴ մշակույթի նախարարության՝ մշակութային ժառանգության, հուշարձանների պահպանության ոլորտի մասնագետների ատեստավորման կոմիտեի անդամ, մոնումենտալ գեղանկարչության բարձրագույն որակավորման գեղանկարիչ-վերականգնող, «Մոսկովյան վերականգնում» առաջին մրցույթի հատուկ մրցանակի դափնեկիր, Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի որմնանկարների պատվավոր վերականգնող, ազգությամբ հայ Նիկոլայ Միխայլովին։ Այս
Երիտասարդ ռեժիսոր Գոռ Գրիգորյանի հետ զրուցել ենք նրա «Երկու հոգի նույն քաղաքում» ֆիլմի մասին։ 2021 թվականին նկարահանված վավերագրական այս ֆիլմը նույն քաղաքում ապրող երկու ստեղծագործող մարդկանց մասին է։ — Գոռ, երկու բառով պատմեք Ձեր մասին։ — Ծնվել եմ 2000 թվականի դեկտեմբերի 12-ին: Սովորել
