Հայաստանյան մշակութային կյանքում, հիրավի, շքեղ իրադարձություն է Գլյուկի «Օրփեոս և Էվրիդիկե» օպերայի բեմադրությունը, որն իրականացրել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի օպերային ստուդիան՝ Հասմիկ Պապյանի ղեկավարությամբ: Բեմադրությունն իրագործվել է բարձր պրոֆեսիոնալների ջանքերով. դիրիժոր՝ Սուրեն Շահիջանյան, ռեժիսոր՝ Վռամ Կարապետյան, նկարիչ՝ Տիգրան Ձիթողցյան, խմբավար՝ Գայանե Սահակյան, խորեոգրաֆ՝
Երկրայիններիս աշխարհը լքեց Արմեն Շեկոյանը, գրող, որի անձը, գոյության կերպը ճշգրիտ ֆիզիկական արտապատկերն էր իր ստեղծած գրականության: Վերջին տասնամյակների մեր ապրած կյանքում պոեզիան ամենախորթ տարածությունն էր թե՛ ստեղծագործողի, թե՛ ընթերցողի համար: Սակայն Շեկոյանը գրեց այնպես, որ մեր ու իր իրականության կոպիտ խառնաղմուկը չպատնեշեց
Նյութի սկզբնաղբյուրը՝ «Ճարտարապետություն, շինարարություն» ամսագիր Բազմահարկ շենքեր, երկնաքերներ՝ դժվար է նոր աշխարհի ճարտարապետությունը պատկերացնել առանց վերելակի: Այն նույնպես համարվում է փոխադրամիջոց, ավելին՝ աշխարհում ամենաշատ ուղևոր տեղափոխող տրանսպորտի տեսակն է, իսկ պատշաճ սպասարկման դեպքում՝ նաև ամենաանվտանգը: Հայաստանում օր-օրի ավելացող կառույցները ներկայանում են ժամանակակից վերելակներով:
Գրքի երևանյան փառատոնի շրջանակում, հուլիսի 30-ին, ժամը՝ 16:00-ին, տեղի կունենա հանդիպում գրող, գրաքննադատ, թարգմանիչ Ալեքսանդր Թոփչյանի հետ։ Հասցեն՝ Զանգակ գրատուն (Աբովյան 7): Մուտքն ազատ է: 60-ականներին «Գարուն» ամսագրով գրական ասպարեզ մտավ վառ ու ինքնատիպ մի սերունդ՝ Հովհաննես Գրիգորյան, Սլավիկ Չիլոյան, Հենրիկ Էդոյան, Դավիթ
Սկիզբը՝ այստեղ ՎԱՐԱԳՈՒՅՐ (Վարագույրի առաջ՝ վիշապ և Այս)։ ԱՅՍ Այնքան վազեցի, որ շունչս հատավ, Վիրավոր եմ ես, կանաչ արյունս Հողին է թափվում, Եվ կաթած տեղից օձեր են ծլում․․․ ՎԻՇԱՊ Հ՞ը, ինչ նորություն։ ԱՅՍ Նա մոլեգնած է և այնպես արագ Թափով է գնում, Ոչ
Տավուշի մարզի Բերդ համայնքի Տավուշ ամրոցի տարածքում հուլիսի 14-ից վերսկսվել են հնագիտական պեղումները: Այդ աշխատանքներն իրականացնելու համար ՀՀ կառավարության դեկտեմբերի 10-ի որոշմամբ ԿԳՄՍ նախարարության 2020 թվականի բյուջեի տնտեսված միջոցներից «Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ» ՊՈԱԿ-ին հատկացվել է 10 մլն 66 հազար դրամ: Աշխատանքներում ներգրավված են
Մեծ պապիս անունը Արամ է: Անունս ամենևին նրա հետ կապ չունի: Նա իրենց բակում է զոհվել Առաջին պատերազմի ժամանակ, իրենց դռանը՝ դպրոցի ետնաբակում: Ասում են՝ իր հորդացող արյունը, որ պառկած տեղը տաքացրել է նրան, զգացել է, որ գնում է: Ձեռքը տարել է բամբակաբաճկոնի
**** Տաթևի վանական համալիր, Սատանի կամուրջ Ես մարգարեներին չեմ հավատում։ Բայց հերիք է նեղլիկ, ձորամերձ ոլորաններով լեռն ի վեր հասնել Տաթևի վանական համալիր, սկսում ես հասկանալ, որ դա քո կյանքի ամենատպավորիչ վերելքն էր, որ դու կանգնած ես երկնակամարի տակ ու հնարավորություն ունես քեզ
