Շուշիի Սուրբ Ամենափրկիչ Ղազանչեցոց եկեղեցին դարձել է մահաբեր ուժին մշակույթով հակադրվելու յուրօրինակ հարթակ: Բելգիահայ թավջութակահար Սևակ Ավետիսյանից հետո այստեղ իր քամանչան է հնչեցրել անվանի երաժիշտ Հակոբ Խալաթյանը, որն արդեն տարիներ շարունակ իր մասնագիտական գործունեությունն է ծավալում Արցախում: Պատերազմը նրան հետ չի պահել իր
Հունաստանի և Թուրքիայի սահմանի նոր ցանկապատը կունենա 26 կիլոմետր երկարություն․ վերակառուցվում են նաև հին ցանկապատի տասը կիլոմետրանոց հատվածները։ Հունաստանը նման միջոցներ է ձեռնարկել՝ կանգնեցնելու համար ապօրինի գաղթականների հոսքը, որոնք փորձում են ներխուժել Եվրոմիության տարածք։ Հունաստանի վարչապետ Կիրիակոս Միցոտակիսն անձամբ է վերահսկում շինարարությունը։ Ցանկապատը,
(18-րդ թողարկում) Պատերազմական շրջանում բոլորիս մտքերն ու գործողություններն ուղղված են առաջնագիծ։ Այս ընթացքում կարևոր են նաև ճիշտ արտահայտած միտքը, ընտրված բառերի տեղին գործածությունը։ Հատկապես պաշտոնական և հրապարակային խոսքը մեծ ուժ ունի, և անհրաժեշտ է, որ այն լիովին հասկանալի լինի հայ հանրությանը։ Հետևաբար հորդորում
Երբ նա արդեն մե՜ծ՝ երրորդ դասարանցի մի մեծ տղա էր, ամառվա կեսին գլուխը գլխաշորով ծածկած՝ տանից դուրս եկող տատին ասել էր. -Տատ ջան, կարելի՞ է՝ ես էլ քեզ հետ գամ: -Իհա՛րկե, բալես,- քնքշանքով պատասխանել էր տատը,- իհա՛րկե, մանավանդ որ, ինձ անվտանգ կանցկացնես խաչմերուկները:
Դեռ չենք հասցրել մարսել Հին Ջուղայի գերեզմանատան հազարավոր խաչքարերի վանդալիստական ոչնչացման առչությամբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաթոլոգիկ լռությունը, հիմա էլ ստիպված ենք բախվել լռության նոր պատի՝ կապված հոկտեմբերի 8-ին Շուշիի Սուրբ Ամենափրկիչ Ղազանչեցոց եկեղեցու վրա թափված արկերի հետ: Աշխարհի անտարբեր ու բութ հայացքի առաջ փորձ է
Սիրելի՛ պատանի, Այս ճակատագրական օրերին համայն հայության սիրտն ու միտքը Արցախում են: Պատերազմող երկրում յուրաքանչյուրն ունի իր հստակ անելիքը՝ Զինվորը սահմանն է պահում, Թիկունքը՝ զինվորին: Քո անելիքը մեկն է՝ սովորել և հայացքդ ուղղել ապագային: Քո անելիքը ապագայի տեսլականի ստեղծումն է, դրա ՝ հետևողական
Շուշիի ռմբահարումից հաշված օրեր են անցել, բայց այնքա՜ն շատ բան է կատարվել այս ընթացքում տիեզերաշունչ քաղաքում՝ գազանաբարոներին ի հակակշիռ: Շուշեցիները ժամանակավորապես լքել են սիրելի քաղաքը, ապաստան գտել Երևանում կամ հայաստանյան այլ բնակավայրերում: Բայց քաղաքում մնացել են իրենց տեսակին ու սկզբունքներին անդավաճան մի քանի
Թեմական դպրանոց. հիմնադրվել է 1838 թ. հունիսի 22-ին: «Դա աղքատության մեջ ծնված մի փոքրիկ հիմնարկություն էր, որ չի ունեցել նույնիսկ իր սեփական շենքը, այլ տեղավորված է եղել մի մասնավոր մարդու տանը: Սկզբում ունեցել է մոտ 20 աշակերտ: Առաջին ուսուցիչները հանձն են առել այնտեղ պարապել առանց
