«Ես քեզ կպատմեմ մի արքայի մասին, Որը մահացավ, որովհետև չհանդիպեց քեզ: Ինձ մի՛ լքիր»: Ne me quite pas, If You Go Away, Ինձ մի՛ լքիր… Այս երգը թարգմանելի է բոլոր լեզուներով, հասկանալի ու սիրելի բոլոր ազգությունների համար: Ժակ Բրել, Էդիթ Պիաֆ, Ֆրենկ Սինատրա,
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել արվեստաբան Մարտին Միքայելյանին՝ պարզելու, թե ինչպես է նա լցնում ինքնամեկուսացումի իր շրջանը և ինչ խորհուրդ ունի՝ այն լցնելու մտահոգությամբ ապրողներին: -Պարո՛ն Միքայելյան, այս օրերի խառնիխուռն զգացողություններից կարո՞ղ է արվեստի գործ ծնվել: -Այո՛, անպայման կծնվեն այդ թեմայով գործեր: Իմ վիճակից
Մանրապատում՝ արցախյան բարբառով **** Մին անտար օձ կյամա մեր հայաթը, սկսում կատվեն ծեգերին օտելը: Խեղճերդ հունց ըն աջուծյախ փըխչի-փախչի անում, պա՛հ: Յընըյան ըն կյամ, տեսուտեն՝ փրկումնը չկա: Գյուդում չըմ, թա հունց ըմ յըրա հըսնում, հինչավ թխում, կըտաղում ա, բիդա ինձ հիրս անում ըռնըթաթախ,
Մոլեգնող համավարակն աշխարհում առկա սոցիալ-տնտեսական մոդելի անկատարությունը պատին է դեմ տվել: Պարզվում է՝ նրա մեխանիզմները ի վիճակի չեն գլոբալ ճգնաժամեր կանխատեսել, առավելևս՝ հաղթահարել դրանք: Փորձագետները ենթադրում են, որ արհեստական բանականությունը կարող է և պետք է դառնա մարդկության օգնական, որպեսզի կանխի նման կործանարար իրավիճակները,
Նարինե Հակոբյանը նկարում է, զբաղվում նաև լուսանկարչությամբ, ինքնատիպ տարազներ է պատրաստում՝ էջանիշ-տիկնիկների համար: Բժշկական մասնագիտություն ունի, սակայն ստեղծագործելու տենչը փոխել է նախապատվությունը: Դասընթացների է հաճախել Գեղարվեստի պետական ակադեմիայում: Այդ ճանապարհին ինքնահաստատվելու հարցում օգնել են նաև «Շտրիխ արթ» պրոֆեսիոնալ ստուդիան ու գեղանկարիչ Աշոտ Սարդարյանը:
Վարարած Արաքսի ափին կանգնած՝ Նուբարը վերջին անգամ հայացքով հրաժեշտ տվեց Վանի հարազատ տանն ու ավագ դստերը, որի՝ մազութով ծածկած գեղեցկությունը թուրքի աչքից չէր վրիպել։ Զավակի կորստից վշտացած մայրն ամբողջ ճանապարհը լուռ էր քայլել՝ ամուր սեղմած կրտսերի՝ Մարգարիտի ձեռքը։ Գետի ալիքները տարան նաև ամուսնուն
Ardi.am-ը ներկայացնում է Հայոց Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի ցուցանմուշների շարք: Հրապարակումը նվիրվում է Հայոց ցեղասպանության 105-րդ տարելիցին: Լուսանկարները ՀՑԹԻ արխիվից տրամադրել է Կրթական ծրագրերի բաժնի վարիչ Քրիստինե Նաջարյանը: Գլխավոր լուսանկարը՝ Հայ որբերը Սիրիայի գաղթակայանում
Նյութի հիմքում էրզրումցի Երանակ Ավագյանի հուշագրություններն են -Մի շաբաթ հետո աղջիկը լավանա ու լինի հարեմում,- հրամայեց թուրք փաշան։ -Կանեմ հնարավոր ամեն բան,- պատասխանեց բժիշկը: 15-ամյա Նուբարը խեղճացավ, թաքուն լաց եղավ։ Հիշեց՝ ինչպես Էրզրումի հայրական տան առջևից թուրքերը մտրակելով գերի վերցրին իրեն ու գետում
