Երբեմն մայրամուտ, երբեմն՝ չէ
Լուսանկարները՝ Արթուր Սահակյանի
Լուսանկարները՝ Արթուր Սահակյանի
2021 թվականը հոբելյանական է հայկական գեղարվեստական լուսանկարչության հիմնադիրներից մեկի` լուսանկարիչ Գագիկ Հարությունյանի (1947թ․) համար։ Այս առիթով «Մշակույթների երկխոսություն» կազմակերպությունը և արվեստաբան Լուսինե Գալստյանը սկսում են ուսումնասիրությունների և հրապարակումների շարք` նվիրված արվեստագետի կյանքի, ստեղծագործական միջավայրի և արվեստի ձևավորմանն ու վերլուծությանը: Արդեն մի քանի տարի
Գոհար Սարգսյանը ծնվել է Գյումրի քաղաքում, 1981-ին: Վաղ տարիքից հաճախել է Հենրիկ Իգիթյանի անվան գեղագիտության կենտրոն, որտեղ սովորել է կերամիկա և նկարչություն: 1999-ին ուսումը շարունակել է Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտի Արվեստաբանության ֆակուլտետում, այնուհետև կրթությունը շարունակել Գերմանիայի Հալլե-Վիտտենբերգի Մարտին Լյութերի անվան համալսարանում: 2016 թվականին ավարտել
Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնը իրականացրեց «Կրիր դիմակ, փրկիր կյանքեր» ֆլեշմոբը։ Դիմակների վրա պատկերված էր թատրոնի լոգոն։ «Աբելյանցիները բոլորին հորդորում են դիմակ կրել և հետևել ՀՀ առողջապահության նախարարության սահմանած կանոններին, որպեսզի միասնական կամքով և հետևողականորեն կարողանանք հաղթահարել աշխարհը պատուհասած չարիքը,- մեզ
«Exit» — «Ելք» պերֆորմանսը իրենից ներկայացնում է վիդեոինստալացիա, որտեղ գրաֆիկական գծերն ու պատկերները միաձուլվում են մարմնի ռիթմին՝ ստեղծելով նոր ռիթմ, նոր շարժում: Մարմինը փոխակերպվում է մի վիճակից մյուսի, և ադպես շարունակ…Մարմինն իր առաջին «Ելք»-ն ունեցավ հենց ծննդյան պահից, երբ լքեց մոր արգանդը՝ դուրս
Հրապարակումը նվիրվում է Խաչիկ Դաշտենցի ծննդյան 110-ամյակին: Լուսանկարները ardi.am-ին տրամադրել է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի տնօրեն, գրող, գրականագետ Կարո Վարդանյանը: Նշենք, որ այս տարի վերահրատարկվել է Կարո Վարդանյանի «Կորուսյալ երկրի բանասացը» մենագրությունը, որը Խաչիկ Դաշտենցի կյանքին ու գործին նվիրված առաջին և առայժմ միակ