Զինվորը գնաց ապրելու
Ինքնախոսություն Մեր խղճի հետ Ի՞նչ ենք պահումՀոգու կորած դարակներում,Եվ հայրենիքը բա՞ռ է լոկ,Թե սիրելու հող ու տանիք,Անհարմար է հարմար ապրել, Երբ կիսում են ինքնությունդ։Թշնամին է նորից սողում,Իսկ ես միայն երգ եմ գրում,Թշնամին է հողը փորում, Եվ հողի մեջ մենք ենք դարձյալ…Չի՞ լինելու մի բարի ելք,Չի՞ լինելու
Մեր գյուղի Արգիշտը
Երբ պատերազմի բոթը հասավ նրանց գյուղ, Արգիշտը կամավորագրվեց ու մեկնեց ճակատ։ Կինը լացում էր, մայրը օրհնում, հարևանի հարսը նախանձով նայում նրա հպարտ քայլքին, իսկ չորս տարեկան որդին` կարծելով, որ հայրը սովորականի նման գործի է գնում, ժպտում էր ու փոքրիկ ձեռքը օդում թափահարելով՝ հորը
Գարմար․ Աշնանաշունը
Ես եմ։ Քայլում եմ դանդաղ։ Առհասարակ ես դանդաղ եմ քայլում։ Չգիտեմ՝ հաշմանդամությունի՞ցս է, թե՞ բնույթս է այդպիսին։ Դանդաղ էի քայլում։ Ես եմ` ութ կամ ինը տարեկան։ Քայլում եմ փողոցով, թեև մայթով է պետք քայլել։ Ասում են՝ անվտանգ չէ փողոցով քայլելը։ Իմ մանկության փողոցները
Անբանաստեղծություն
Քունքինփող են դեմ տվել,երակներն են բաց անում: Սա խրամատի երկիր է, փորում ենք՝ ամրություն գտնելու հույսով: Ոչ մի թշնամի մեզանից ուժգին չի ատում այս խրամատները. կա՛մ կրակ կտան, կա՛մ կյանք կբաշխեն, բայց երկիրը գերի չի մնա… **** Երբ զինվորն է աղոթում՝ սաղավարտը դեն նետած,
Ոզնու բախտը
Արջը մի մեծ անտառ ուներ ու, դեռ քիչ չի՝ տեր ու տիրականն էր այդ անտառի, ամեն անտառ իրենն էր համարում։ Ոզնին ու կզաքիսն էլ իրենց բաժին անտառն ունեին ու մի օր հաշտ էին, երկու օր՝ իրար բուն էին քանդում։ Աղվեսը սրանց բոլորին բարեկամ
Աննահանջների ողբը
Անտուն,Շիվար նորից,Մարդիկ պայքարն ուսին տարան,Եվ քայլեցին տխուր,Եվ քայլեցին վստահ,Ինչ էր երկիրն ուզում,Ինչու մեզ չի լսում։Աղաղակ է ու ցավ,Մեկը քեզ ուրացավ, Բայց հազար ու հազար,Որ աննահանջ են միշտ`Քեզանով են ապրում։Երկի՛ր, գիտես՝ հեշտ չէլսել միմյանց, երբ սոխակի երգըՀամազարկն է փոխել,Եվ թվեր են գրվում,Եվ ասում են
Կարեն Մարդանյան, Մեր գյուղը
Կարեն Մարդանյանը (Գարմար) «Մեր գյուղը» էսսեն գրել է ardi.am-ի հորդորով, ինչի համար շնորհակալություն ենք հայտնում նրան: Դիմանկար-լուսանկարի հեղինակը Կարեն Մարդանյանի եղբայրն է՝ Էդվարդ Մարդանյանը: Շնորհակալ ենք նաև՝ դիմանկարը հրապարակման տրամադրելու համար: Կարենը ապրում է Ստավրոպոլի երկրամասի Ստարոմարևկա գյուղում: Սա պատմություն է մեկ մարդու
Կրեատիվ/Creative
