Իրար գլխի շարված, միաշաղախ սեփական տների գորշության մեջ դարչնագույն դուռ կա։ Թակում եմ վախով․ ոչ ոք ինձ չի սպասում։ Տիկին Գոհարը սիրալիր ուղեկցում է ներս։ Ցուրտ փողոցից փոքրիկ միջանցք, ապա հյուրասենյակ երկու քայլ է, բայց շունչս արդեն տաքացել է։ Հովիկն ու Մարկը վազվզում
Երբ ճամփեզրի խաղահրապարակում երկու ճոճանակ դրեցին, փողոցի աղմուկը շատացավ։ Մելիքյանից եկած մանր ու մեծերով նստում, սպասում ենք մեր հերթին։ Գիշերվա ուժեղ քամուց աշունը մի օրում լցվել է մոտակա մանկապարտեզի բակը։ Թաց տերևները, երեխեքի կոշիկներին կպած, գալիս-խառնվում են կարմիր ավազին։ Թաղի ամենակոնֆլիկտային տիպը՝ Նարեկը,
**** Եթե երբեք Զովաբերում չես եղել, չես իմանա՝ ինչ հոտ ունի Քռի թաղի քարերի միջի ուրցը։ Մատղաշ նարնջի․ չե՞ս հավատում։ Աշխարհում ինչ էլ փոխվի՝ այստեղ միշտ հողի, խոտի, փշի ու ծաղկի խաղաղ համակեցություն կա։ Երբ տատս ողջ էր, միշտ առավոտյան դաշտ էր գնում,
Մեր զրուցակիցը ամերիկաբնակ բեմադրիչ, Համազգային մշակութային միության «Լևոն Շանթ» թատերախմբի գեղարվեստական ղեկավար Վարդան Հովհաննիսյանն է։ Արցախյան ազատամարտի տարիներին Վարդան Հովհաննիսյանը եղել է Կապանի թատրոնի բեմադրիչը։ ardi.am-ին նա պատմում է ռմաբակոծվող քաղաքում բեմադրվող ներկայացումների մասին, հետագայում՝ սփյուռքում ծավալած իր գործունեության, ինչպես նաև այս օրերին սփյուռքի մեր հայրենակիցների
-Լե՛ն… Արցախում պատերազմ ա։ Սեպտեմբերի 27-ն էր։ Ընկերուհուս նամակից տեղեկացա։ Չէի հավատում. ամբողջ օրը շոկի զգացողությամբ շարունակեցի օրվա պլանավորած գործերս, նույնիսկ ներկայացման գնացի։ Լինում են, չէ՞, մարդիկ, որոնք, թվում է, ոչինչ չեն զգում։ Բայց դա հաճախ էդպես չէ։ Երեկոյան արդեն սուր էմոցիոնալ վիճակ
«Դրախտի դարպասը» ֆիլմն առիթ է տվել մշակույթի ոլորտի ներկայացուցիչների դժգոհությանը։ Գերեվարված և անհայտ կորած ֆոտոլրագրող Էդգար Մարտիրոսյանին ֆիլմում մարմնավորած դերասան, բեմադրիչ Արմեն Սարգսյանը նշում է, որ թեև սյուժեի առանցքում իր հերոսի պատմությունն է, սակայն ֆիլմն իրականում սիրային դրամա է։ Այստեղ չկա հակամարտության միակողմանի լուսաբանում,
— Նո՛ն, ո՞ւր ես կորել։ Շեֆն առավոտից քեզ ա փնտրում։ Ֆիրմայում աշխատելու երկու տարվա մեջ առաջին անգամն էր, որ Նոնան ուշացել էր։ Նախորդ օրը Պիկասոյին կենդանաբույժի մոտ էր տարել, ախտորոշել էին կաթնագեղձերի քաղցկեղ։ «Աշխույժ ձագ է, կապաքինվի»,- հուսադրել էր բժիշկը։ Մենակ տուն եկավ,
Ֆրանսաբնակ ռեժիսոր, դերասան Սերժ Ավետիքյանի հետ զրուցել ենք Diasporalogue գրքի մասին։ Diasporalogue-ը նրա և ֆրանսահայ լրագրող Տիգրան Եկավյանի երկխոսությունն է։ — Պարո՛ն Ավետիքյան, Դուք և Ձեր ծնողները նույն ճակատագիրն եք կիսում։ Մեծ հայրենադարձությունից հետո նրանց համար Ֆրանսիան շարունակում էր կորսված դրախտ մնալ, նույն
