Եղեգնաձորի զինկոմից պապային հետ էին ուղարկել՝ տարիքի պատճառով։ Չէր գնացել. մնացել էր այնքան, մինչև թիկունքում արհեստավորների կարիք էր առաջացել։ Մեր գյուղից՝ Ելփինից մի սար այն կողմ Նախիջանն է. վստահ էր, որ գնում է իր տունը պաշտպանելու։ Պատերազմի երկրորդ թե երրորդ օրը կարդացի,
Ստեղծվել են կրթական տարբեր ծրագրեր ներառող փաթեթներ Մշակութային կյանքը, չնայած դժվարություններին, վերսկսվում է։ Համավարակը պարտադրեց մշակութային դադար, ներկայանալու առցանց ձևաչափեր, պատերազմը գլխիվայր շրջեց կյանքը։ Ի՞նչ նոր մարտահրավերների առաջ են կանգնած մշակութային օջախները, որո՞նք են լինելու առաջնահերթ քայլերը նոր տարում։ Թեմայի շուրջ զրուցել ենք
«Էրեբունի» պատմահնագիտական ամրոց-թանգարանում 2020-ի դեկտեմբերի 26-ին բացված ժամանակավոր ցուցադրությունը կրում է ‹‹Հին Հայաստանի լուռ վկաները. վերածնունդ և վերաարժևորում›› խորագիրը։ Ներկայացված են 11 հնագիտական առարկա, որոնց մի մասը ցուցադրվում են առաջին անգամ։ Խորագրի ընտրությունը պատահական չէ։ «Էրեբունի» ամրոց-թանգարանի տնօրեն, հնագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու Միքայել Բադալյանը ardi.am-ի հետ զրույցում
Իրար գլխի շարված, միաշաղախ սեփական տների գորշության մեջ դարչնագույն դուռ կա։ Թակում եմ վախով․ ոչ ոք ինձ չի սպասում։ Տիկին Գոհարը սիրալիր ուղեկցում է ներս։ Ցուրտ փողոցից փոքրիկ միջանցք, ապա հյուրասենյակ երկու քայլ է, բայց շունչս արդեն տաքացել է։ Հովիկն ու Մարկը վազվզում
Երբ ճամփեզրի խաղահրապարակում երկու ճոճանակ դրեցին, փողոցի աղմուկը շատացավ։ Մելիքյանից եկած մանր ու մեծերով նստում, սպասում ենք մեր հերթին։ Գիշերվա ուժեղ քամուց աշունը մի օրում լցվել է մոտակա մանկապարտեզի բակը։ Թաց տերևները, երեխեքի կոշիկներին կպած, գալիս-խառնվում են կարմիր ավազին։ Թաղի ամենակոնֆլիկտային տիպը՝ Նարեկը,
**** Եթե երբեք Զովաբերում չես եղել, չես իմանա՝ ինչ հոտ ունի Քռի թաղի քարերի միջի ուրցը։ Մատղաշ նարնջի․ չե՞ս հավատում։ Աշխարհում ինչ էլ փոխվի՝ այստեղ միշտ հողի, խոտի, փշի ու ծաղկի խաղաղ համակեցություն կա։ Երբ տատս ողջ էր, միշտ առավոտյան դաշտ էր գնում,
Մեր զրուցակիցը ամերիկաբնակ բեմադրիչ, Համազգային մշակութային միության «Լևոն Շանթ» թատերախմբի գեղարվեստական ղեկավար Վարդան Հովհաննիսյանն է։ Արցախյան ազատամարտի տարիներին Վարդան Հովհաննիսյանը եղել է Կապանի թատրոնի բեմադրիչը։ ardi.am-ին նա պատմում է ռմաբակոծվող քաղաքում բեմադրվող ներկայացումների մասին, հետագայում՝ սփյուռքում ծավալած իր գործունեության, ինչպես նաև այս օրերին սփյուռքի մեր հայրենակիցների
-Լե՛ն… Արցախում պատերազմ ա։ Սեպտեմբերի 27-ն էր։ Ընկերուհուս նամակից տեղեկացա։ Չէի հավատում. ամբողջ օրը շոկի զգացողությամբ շարունակեցի օրվա պլանավորած գործերս, նույնիսկ ներկայացման գնացի։ Լինում են, չէ՞, մարդիկ, որոնք, թվում է, ոչինչ չեն զգում։ Բայց դա հաճախ էդպես չէ։ Երեկոյան արդեն սուր էմոցիոնալ վիճակ
