Դավիթ Սամվելյան․ Դառնահաց

Հրոն բռունցքները հենեց սեղանին` ասես ուժ ստանալու համար, կանգնեց, հետ հրեց աթոռը, գլուխը մինչև ձախ ուսը թեքեց` չհամարձակվելով շրջվել նայել ու քայլերն ուղղեց դռան կողմը։ Այս անգամ գնում էր, որ էլ չգար։ Այս անգամ գնալու համար պատճառ հորինել պետք չէր։ Կինն էլ էր

Դավիթ Սամվելյան․ Վի-վա

  Նամակ 1 Երբևէ մտածե՞լ ես, որ հանդիպումը մեկի հետ, որին այսօր տեսար, գուցե վերջինն էր․․․ Եվ պարտադիր չէ, որ նա հեռանա կյանքից կամ լքի այն սովորական դարձած վայրը, որտեղ սովորական բան էր նրան տեսնելը: Հնարավոր է՝ այլևս երբեք նույնը չլինի: Չլինի այնպիսին,

Դավիթ Սամվելյան․ Հարավ-արևմտյան դանդաղընթաց

Առավոտ էր, երևանյան անձրևաբույր ու մռայլ առավոտներից հերթականը։ Աբուլը վաղուց, զարթուցիչի առաջին իսկ «ահազանգից» հետո, արթնացել էր քնից, բայց դեռ անկողնում էր։ Չէր շտապում, աչքի պոչով նայում էր ձախ, պատի տակ վերմակի մեջ պինդ փաթաթված անձնավորությանն  ու հոգոց հանում. սովորել էր միայնությանն ու

Դավիթ Սամվելյան․ Վերջին նեսասալարը

Քաղաքի եռուզեռից անդին, ուր քամու հպումից օդ բարձրացող ավազահատիկները հարթաթղթից էլ ավելի խորն են մաշկում մարմնի անպաշտպան հատվածները, վեր էր խոյանում Լռության աշտարակը։ Հորիզոնում մայր մտնող արևի վերջին, բայց դեռ այրող ճառագայթները լուսավորում էին բլրի գագաթին կառուցված աշտարակի պարսպաշարը։ Նեսասալարը* նստել էր դեպի

Դավիթ Սամվելյան․ Մի բաժակ Չերչիլ

Մեկ տարի առաջ այս օրերին ամեն ինչ այլ կերպ էր: Գործի գլուխ էին կանգնել հինգ հոգով․  մեկը   ցեմենտի ու քարի հետ անընդմեջ շփումից  կոշտացած մատներով ուղիղ ու ամուր պատեր ու սալահատակ էր շարում, մյուսը  մկանուտ ձեռքի բռունցքներով պատրաստ էր պեմզաբլոկե պատեր քանդել,

Դավիթ Սամվելյան․ Ծով ձմեռ

Եվ հետո նորից ձմեռ եկավ։  Այս անգամ ցուրտը սաստիկ էր, տեղումներն էլ՝ սովորականից շատ. ասում էին՝ ինչ-որ ցիկլոն, ճեղքել անցնելով երկար տարածություններ, հոսելով հարթավայրերով, լեռներ մագլցելով, հասել էր քաղաքի բաց կապույտ երկնքի սահմաններին և ամպերից գործված իր ծանր ու մուգ ծածկոցի տակ  առել

Դավիթ Սամվելյան. Հայելապատում

Հատված «Հայելապատում» տպագրվելիք վեպից Եթե փոքր տարիքում հեծանիվ չես ունեցել, իսկ հիմա ունես BMW-745, միևնույն է, փոքր տարիքում դու հեծանիվ չես ունեցել… Եվա Վեսելնիցկայա Ձեռքս տանում եմ դեպի հայելին: Ուզում եմ  հպվել  ինքս ինձ, շոշափել նուրբ, ցորենավառ մաշկով ու խիտ հոնքերով, անկնճիռ դեմքս…

Դավիթ Սամվելյան, հակաՔԱՂԱՔական, հատվածներ

Դավիթ Սամվելյանի «հակաՔԱՂԱՔական» գիրքը ընթերցողի սեղանին է: Գրքի ծնունդը ազդարարվեց հակաշնորհանդեսով: Արձակագրի հինգերորդ ժողովածուն լույս է ընծայել «Էդիթ պրինտ» հրատարակչությունը: «հակաՔԱՂԱՔականը» առկա է երևանյան գրեթե բոլոր գրախանութներում: Ardi.am-ը հեղինակի թույլտվությամբ ներկայացնում է  հատվածներ գրքից: Ardi.am **** Ասում են՝ մեր քաղաքը փոքր է, փորձիր