Կանգն անհրաժեշտ էր վտանգի սահմաններից դուրս, գոնե մեկ պահ, գուցե և ավելի՝ լիաթոք, խորը շունչ քաշելու համար, կծիկ դարձած նյարդերի լարումը թուլացնելու համար: Ձեռքը նորից ծոցագրպանը տարավ ու արդեն որերորդ անգամ շոշափեց ոսկյա զարդերի՝ սիրտը ջերմացնող սառնությունը: — Վա՛ղ, Վաղո՛,- հեռախոսի մյուս կողմում
Բոլորը հավաքվել էին՝ մեծով ու փոքրով և, ինչպես միշտ, այս անգամ էլ՝ միայն նա չկար: Արդեն սովոր էին նրա բացակա լինելուն, բայց էլի ամեն անգամ զարմանում էին. «Լա՛վ, ախր, էդ մարդու հե՞չ պետքը չի՝ էս ի՞նչ էղավ, ո՞նց էղավ»: «Բա էդ ապրելու ձև՞
(Թատերգություն երկու գործողությամբ` ըստ Էդիթ Պիաֆի մասին հուշագրությունների) Գործող անձինք 1. Էդիթ Պիաֆ 2. Լուի Լեպլե 3. Ռայմոն Ասսո 4. Մարսել Սերդան Էդիթի շրջիկ թատերախումբը 1. Ժանին — մարմնավորած կերպարները՝ Էդիթի մայր, կին, հյուրանոցի տիրուհի, սրճարանի տիրուհի 2. Կամիլ Ռիվո — մարմնավորած կերպարները՝
Մի հեռու երկրում երեք եղբայր էին ապրում: Ծնողների մահից հետո նրանց կյանքը շատ դժվար էր: Մի օր որոշեցին գնալ մի հեռու գյուղում ապրող Իմաստունի մոտ և խորհուրդ հարցնել: Ծերունուն գտան գյուղի ծայրում՝ ամայի մի տեղում նստած ու աչքերը երկնքին հառած: -Ի՞նչ անենք, պապիկ,-
