1. Բառերի՝ միևնույն հոլովով հարադրական կրկնությունները գրվում են գծիկով, օրինակ՝ գույն-գույն, զույգ-զույգ, արագ-արագ, մեկ-մեկ, ինչ-ինչ, կամաց-կամաց նաև՝ բարակ-մարակ, մանր-մունր, ոլոր-մոլոր, պարապ-սարապ, աման-չաման և այլն: 2. Բառերի՝ տարբեր հոլովներով հարադրական կրկնությունները գրվում են անջատ, օրինակ՝ կողք կողքի, ձեռք ձեռքի, երկրից երկիր, մեջք մեջքի և
Եթե չհաշվենք բացառիկ ստեղծագործական շարադրանքները, մյուս բոլոր «սովորական» կապակցումների համար ժամանակակից հայերենն ունի հստակ սահմանված կետադրական կանոններ, իսկ ավելի ճիշտ՝ տարորոշված են կետադրական նշաններին «հատկացվող» քերականական գործառույթներն ու «կշիռները»։ Սակայն մեդիադաշտում այսօր սակավ չեն կետադրական սխալները, մինչդեռ հարկ է նկատել, որ տարբեր տեքստերի
Հոլովառությունը բառերի կապակցման այն եղանակն է, որի դեպքում գերադաս բառի պահանջով լրացումը դրվում է որոշակի հոլովով կամ կապով ու նրա խնդրով։ Օրինակ՝ «խոսել» բայը պահանջում է բացառական հոլովով կամ մասին կապով ու սեռական հոլովով ձևավորված լրացում. «խոսել այսինչից//այսինչի մասին»։ Կամ՝ «մոտենալ» բայը պահանջում
Իրենց անմշակ բնականությամբ՝ բարբառները համընդհանուր գրական լեզուն սնուցող կենդանի երակներից են։ Եթե լեզվի խավային դրսևորումները՝ ժարգոնները, մշտապես մերժելի են՝ որպես գռեհկություն, ապա նրա տարածական արտահայտությունները՝ բարբառները, ընդհակառակը, առատ են գույն ու բույր ունեցող բառաձևերով, արտահայտչամիջոցներով և մանավանդ դարձվածքներով ու առած-ասացվածքներով։ Հայերենի՝ մինչ օրս
Ardi.am-ը սկսում է ժամանակակից հայերենին նվիրված հանրամատչելի զրույց-մտորումների շարք, որը կվարի բանասեր, գեղարվեստական խմբագիր Նշան Աբասյանը՝ աչքի առաջ ունենալով այսօր հայկական մեդիատիրույթում ամենից հաճախ հանդիպող լեզվական սխալներն ու ամենից հաճախ բարձրաձայնվող այն հարցերը, որոնց պատասխանները դժվար է գտնել դասագրքերում։ Որևէ գրքից դուրս բերված
