Նախադասության շարահյուսական վերլուծությունը շատ հետաքրքիր տրամաբանական աշխատանք է, որի ժամանակ հաճախ փիլիսոփայական հայացք է հարկավոր։ Օրինակ՝ երբեմն առաջին տպավորությամբ ակնհայտ կետադրական լուծում ունեցող կազմությունները իրականում կարող են բոլորովին այլ մոտեցում պահանջել։ Այդպիսի դեպքերը բազմազան են (մեզ լավ կհասկանան հատկապես գեղարվեստական տեքստերի հեղինակներն ու
1․ Հայտնի է, որ այն միավանկ բառերը, որոնք նախկինում վերջացել են -ն հոդով, այսօր ստանում են -ներ հոգնակիակերտ․ ակ-ներ, բեռ-ներ, գառ-ներ, հարս-ներ, մատ-ներ։ Այս շարքից, սակայն, մատ և հարս միավորները բաղադրյալ բառերի վերջնաբաղադրիչների դերում արդեն ստանում են -եր վերջավորություն․ցուցամատեր, բթամատեր, նորահարսեր, ջրահարսեր։ 2․
Կոկիկ, վայելուչ է այն խոսքը, որը քերականորեն ճիշտ և միաժամանակ պարզ է կառուցված, այսինքն՝ խոսողն իր դատողություններն ու մտքերը ճիշտ է «դասավորել» և պարզ արտահայտել՝ անխաթար տրամաբանական զարգացմամբ։ Նախադասություններում բառերը միշտ պետք է կապակցել այնպես տրամաբանված, որ ո՛չ շարադասության, ո՛չ էլ հնչերանգի պատճառով
Նա — ինքը: Հաճախ է հանդիպում իր բառաձևի սխալ կիրառությունը նրա-ի փոխարեն կամ հակառակը։ Պետք է գիտենալ, որ, չնայած իրենց իմաստային զգալի ընդհանրությանը՝ դրանք որոշակի տարբերություններ ունեն. իր, իրեն ձևերը (ինքը դերանունը) գործածվում են այն դեպքերում, երբ տվյալ միտքն արտահայտվում է հենց նրա
1․ Հայերենում այս երկու հնչյունները՝ ի, ու, հաճախ ենթարկվում հնչյունափոխության, երբ կորցնում են բառային շեշտը, օրինակ՝ գի՛ր – գրավո՛ր, գի՛րք – գրքի՛, տո՛ւն – տնե՛ր, ամո՛ւր – ամրանա՛լ և այլն։ Բայց սա պարտադիր օրինաչափություն չէ․ ունենք բազմաթիվ դեպքեր, երբ նման հնչյունափոխություն տեղի չի
1․ Հասարակ գոյականի արժեք ստացած բուհ, հէկ, ջէկ, զագս և նման այլ տառային հապավումները գրվում են փոքրատառերով: 2․ Հայկինո, Հայպետհրատ, Ռոսնեֆտ, Հայոսկի և հատուկ անուն հանդիսացող նման այլ հատվածական հապավումներում միայն առաջին բաղադրիչն է գրվում մեծատառ։ 3․ Օտար տառանուններով անվանումներում մեծատառ է գրվում
1. Հայերենում չակերտների մեջ առնվող բառերի հոլովական վերջավորությունները և հոդերը, որպես կանոն, պետք է գրել չակերտներում։ Օրինակ՝ «Վարդանանքի» հեղինակը, «Մշակի» հիմնադիրը։ 2․ Հոդերը և հոլովական վերջավորությունները պետք է գրել չակերտներից դուրս, եթե անունն արտահայտված է ամբողջական նախադասությամբ կամ հոլովական ձև է, օրինակ՝ «Ինձ
Նշան Աբասյան
