Սիրանույշ Գալստյան, Շարվեշարան

Կինոգետ, արձակագիր Սիրանույշ Գալստյանի «Շարվեշարանը» կինոսցենարի էսքիզ է, որ մի նոր դիտանկյունից է երևակում ճանաչված արվեստագետի հայացքը կինոյին: Ինչպես ինքն է պարզաբանում՝ Դանիել Վարուժանի՝ շարադրանքին ներհյուսված «Օրհնություն» բանաստեղծությունը գրեթե պիտի փոխարիներ կինոպատումի երաժշտությանը, պիտի հնչեր երգի ու աղոթքի նման:  «Ես ցանկություն ունեի ընդգծելու

Սիրանույշ Գալստյան, Դրվագված Երևան (լուսանկարներ)

Մշտամնա առասպել

«Անցանկալի անձ»՝ ըստ Քշիշտոֆ Զանուսիի

1960-ականների կեսերից մինչ օրս լեհ կինոռեժիսոր Քշիշտոֆ Զանուսին նկարահանել է բազմաթիվ ֆիլմեր, այդ թվում՝ և՛ խաղարկային, և՛ վավերագրական, ինչպես նաև՝ հեռուստատեսային, արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների: Սկսած 70-ականներից՝ նա համարվում է եվրոպական կինոյի առաջատար, ինչպես ասում են «մաժորային» ռեժիսորներից մեկը և աշխարհի մի շարք

Արտավազդ Փելեշյանի գրքի առիթով

Հիշո՞ւմ եք, Ձեր ստեղծագործական երեկոյի ավարտին՝ ֆիլմերի ցուցադրությունից և Ձեզ հետ շփումից հետո, «Մոսկվա» կինոթատրոնի ամֆիթատրոնից լսվեց մի հանդիսատեսի ճիչ, բողոք… Նա ասաց. «Ինչո՞ւ ինձ տարաք, հասցրիք Տիեզերք ու հետո վերադարձրեցիք Երկիր…»: Բոլորը զարմացած նայում էին, բայց նա լավ հանդիսատես էր և ըմբռնել

Ակամա բաներ կամ Երբ մեծանում ենք

Աղջիկը զգաց, որ ոտքերը ցրտից քարացել են, ու մտավ խանութ: Միշտ նույնն է` ակամա գալիս է ժամանակին` առաջինը, ու սպասում, սպասում… Խանութում տաք էր, բայց մթերքների խառնամբոխ հոտը նրան դարձյալ ուղղորդեց դեպի դուռը: Հանկարծ մի զրնգուն մանկական ձայն վայրկենաբար զտեց ծանր օդը.                                                                            

«Կեսգիշերային կովբոյը», որ ամենևին էլ «կովբոյ» չէ

Անգլիացի անվանի կինոբեմադրիչ Ջոն Շլեզինգերի «Կեսգիշերային կովբոյը» ֆիլմը (1969) նկարահանվել է ըստ Ջեյմս Լեո Հըրլիհայի համանուն վեպի: Բացի այն, որ ֆիլմում հաջողվել է գրականից կինեմատոգրաֆիական արտահայտչամիջոցների փոխադրումը, հետաքրքիր փոխակերպում է ապրել նաև գլխավոր հերոսը` Ջո Բաքը: Նրան մարմնավորել է այն ժամանակ` 60-ականներին, դեռևս

Մոցա՞րտ, թե՞ Սալիերի

80-ականների լավագույն ամերիկյան ֆիլմ ճանաչված, «Օսկարի» և 32 այլ մրցանակների արժանացած «Ամադեուսը» (1983) ամեն անգամ նորովի է դիտվում ու ընկալվում: Անհնար է մեկ հոդվածի սահմաններում անդրադառնալ այս կինոերկի բոլոր արժանիքներին: Մոցարտ և Սալիերի. այս անունների շուրջ հյուսված առասպելը վաղուց արդեն ընդգրկվել է մարդկության

Թարգմանված իրականություն

Օտարերկրացին տաքսու վարորդին վճարելուց հետո էլ դեռ փորձում էր նրա հետ հաղորդակցվել` հիմա արդեն առանց թարգմանչի օգնության: Ժպիտով, ձեռքսեղմումով և միմյանց անհասկանալի բառերի միջոցով երկու տարբեր աշխարհների պատկանող մարդիկ միմյանց հաջողություն էին մաղթում: Ճամփորդության ընթացքում մի քանի անգամ առիթ էր եղել օգտվելու այդ