‹‹Էրեբունի›› պատմահնագիտական արգելոց թանգարանը համալրվում է դրամներով։ Մեծ թվով մարդիկ են արձագանքել «Նվիրիր դրամ ‹‹Էրեբունի›› թանգարանին և նպաստիր մեր դրամների ցուցադրության ստեղծմանը» կոչ-նախաձեռնությանը։ Արգելոց թանգարանի տնօրեն, հնագետ Միքայել Բադալյանը մեզ հետ զրույցում ասաց, որ շուրջ 220 դրամ է հավաքվել, և դեռ շարունակվում է
Մարտիրոս Ոբնի (Ոբնեցու) «Յուղաներկ արևի ջերմությունը» անտիպ գրքից Կերպարվեստի պատմությունն ուսումնասիրելիս կարելի է տեսնել, թե գեղանկարիչը որտեղից է սկիզբ առնում, որ դպրոցին է պատկանում, որ գեղանկարչին է աշակերտել կամ որ գեղագիտական հայացքներին հարել։ Սա օրինաչափ երևույթ է և առկա է արվեստի նաև մյուս ճյուղերում։
«Հին Երևանում Հին Երևանից բան չի մնացել» արտահայտությունը հաճախ ենք լսում։ Երևանը կորցրել է դեմքը, կոլորիտը, գույնն ու հատկապես՝ վարդագույնը, պատմամշակութային արժեքները ոչնչացվել են, ձևախեղվել և այլն։ Հինը կորցնում ենք, նորն էլ առանձնապես նկատելի չէ։ Քաղաքաշինությունը զարգանում է դանդաղ տեմպերով։ Մեր քաղաքում շարունակում
Սկիզբը՝ այստեղ 20. 1959 թվին Երվանդ Քոչարի արած «Սասունցի Դավիթ» քանդակը (ճարտարապետ` Մ. Մազմանյան) զարդարեց Երևանի կայարանամերձ հրապարակը` դառնալով անվիճելիորեն ամենասիրելի ժողովրդական կերպարը: Հիրավի՛, գրական կերպարն ստացավ համարժեք քանդակագործական խորհուրդ: Ազգային ինքնագիտակցության վերելքի շրջանում Քոչարը գտավ էպիկական հերոսի բնավորության կարևոր գծերը. նրա վճռորոշ
Սկիզբը՝ այստեղ 11. Ուշադրություն դարձնենք Երվանդ Քոչարին ուղղված Լեոնս Ռոզենբերգի նամակին, որում խոսվում է փարիզյան արտշուկայում շարունակվող ճգնաժամի մասին, ինչից, հավանաբար, դժգոհում էր Քոչարը: Նամակը հայ նկարչին ուղարկվել է 1930 թվականին: Նկատենք, թե ինչպիսի անուների վրա է հենվում հանրահայտ մեկենասն ու հավաքորդը. «…Հիշո՞ւմ
Մոլեգնող համավարակն աշխարհում առկա սոցիալ-տնտեսական մոդելի անկատարությունը պատին է դեմ տվել: Պարզվում է՝ նրա մեխանիզմները ի վիճակի չեն գլոբալ ճգնաժամեր կանխատեսել, առավելևս՝ հաղթահարել դրանք: Փորձագետները ենթադրում են, որ արհեստական բանականությունը կարող է և պետք է դառնա մարդկության օգնական, որպեսզի կանխի նման կործանարար իրավիճակները,
Սկիզբը՝ այստեղ 6. Երիտասարդ նկարիչն արագ վերաճեց իսկական խոշոր վարպետի եվրոպական գեղանկարչության մեջ: Ճանաչման մետաֆիզիկական աշխարհի որոնման քոչարյան հզոր վեկտորը, մարդու և տարածության ուսումնասիրման (ներառյալ` ֆիզիկական, հոգևոր, հոգեբանական) նրա խորհրդանիշերի զուգորդական շարքն արդեն հետաքրքրում էին շատ ընկեր-նկարիչների: Գեղանկարիչներն օգնում էին միմյանց. այս անկաշկանդ
Զահա Հադիդ: Հանճարեղ ճարտարապետ, առաջին կինը, որը ստացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակը։ Ճարտարապետական աշխարհում այն համարժեք է Նոբելյան մրցանակին: Զահան այն ստացել է Սանկտ Պետերբուրգում։ The Guardian—ի հեղինակները նրան անվանել են «Կորի թագուհի», որն ազատել է ճարտարապետական երկրաչափությունն ու նրան նոր արտահայտչություն հաղորդել։
