Սկիզբը՝ այստեղ (Վարագույրը բացվում է։ Ծովի հատակը։ Հորոտները ջրի տակով տանում են Վահեին)։ ՎԱՀԵ Ես ջրի տակ եմ, ծովի հատակում, Ինչ հրաշք բան է՝ ոչինչ չեմ զգում, Ահա, ապրում եմ։ Ո՞վ եք դուք, քույրեր․․․ ՀՈՐՈՏ Հորոտներն ենք մենք, Ոգիներ քնքույշ․․․ ՄՅՈՒՍԸ Զգույշ եղիր,
Այս տարի երաժշտական այս ստուգատեսի հաղթողի համար կպայքարեն դիրիժորները։ Մրցույթի բացման արարողությունը խորհրդանշական էր. գալա համերգի ընթացքում ելույթ ունեցավ նախորդ տարիներին մրցույթի հաղթող, թավջութակահար Ջոնաթան Սվենսենը, իսկ համերգը Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Սերգեյ Սմբատյանի հետ ղեկավարում էր խաչատրյանական
«Անունը» Ֆրանսիական լիրիկական կատակերգությունը Հենրիկ Մալյանի անվան կինոդերասանի թատրոնի խաղացանկում է մի քանի տարի։ Բեմադրությունը` Նարինե Մալյանին է։ Դերերում`Սամվել Թոփալյան, Կարեն Խաչատրյան, Մխիթար Ավետիսյան, Քրիստինա Հովակիմյան, Քնարիկ Զաքարյան։ Թվում է ՝ ընկերական ջերմ, թեթև երեկոյի ականատեսն ես, երբ բացվում է հուզական պատմությունների կծիկը։ Ներկայացման մասին զրուցել
Հացի գյուղը պատմական հինավուրց կոթողների, ավանդությունների գյուղ է: Այն ունի արժեքավոր բազմաթիվ հուշարձաններ, որոնք լուռ վկաներն են գյուղի հետաքրքիր պատմության: Բավական է հիշել, որ այս գյուղի վաղնջական անցյալը կապված է Վաչագան Բարեպաշտ թագավորի անվան գործունեության հետ: Հացիի պահպանված հուշարձաններից առանձնակի հետաքրքրություն են ներկայացնում
Վուդի Ալենի «Ճախրող լամպը» թատերգության համանուն բեմադրությունն այս տարվա մարտից Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնի բեմում է։ «Ճախրող լամպը» բեմադրել է Մերի Մարգարյանը։ Դերերում՝ Նարեկ Բաղդասարյան, Նարինե Գրիգորյան, Վարշամ Գևորգյան, Հարություն Սարգսյան, Մխիթար Ավետիսյան, Միլենա Ղազարյան։ Հերթական ցուցադրությունը նախատեսվում է հունիսի 11-ին։ Մեր
Այս տխուր պատմությունը տեղի է ունեցել Փարիզում, նախանցած դարի վերջերին։ Այդ ժամանակ Սենից մի երիտասարդ աղջկա մարմին էին դուրս հանել։ Նա 16-17 տարեկան էր։ Բռնության հետքեր չկային, ուստի համարեցին, որ նա ինքն է իր կյանքին վերջ տվել։ Այնպես էր ստացվել, որ այդ տարիներին
Սկիզբը՝ այստեղ ԱՆՈՒՅՇՆԵՐ Ախ, այս ի՞նչ տապ է մեր սիրտը այրում ՀՈՐՈՏՆԵՐ Մենք թառամում ենք․․․ ՄՈՐՈՏՆԵՐ Ջուր հասցրեք, ջուր․․․ ԱՂԲՅՈՒՐԸ Ես ցամաքում եմ, ջուրս հատնում է․․․ ՊԱՐԻԿԸ Հորիզոնի մոտ խորշակն է ելնում, Հիմա նա կայրի երկիրն ու հողը։ (Սուլոցով անցնում է խորշակը, մի
Վահե Ղուկասյանի հետ զրուցել ենք նրա առաջին՝ «Գրողի տարածը» գրքի մասին։ «Գրողի տարածը» ընդգրկում է համանուն վիպակը և երկու պատմվածք։ Լույս է ընծայել «Դարակ» հրատարակչությունը։ — Վահե, տպագրվել է առաջին գիրքդ, բայց ինչպես Աշոտ Գաբրիելյանն է նկատում՝ գրական շրջանակների համար անհայտ անուն չես։
