Այլևս ոչինչ չգրելու վրեժխնդրությունս,- թե՝ ումի՞ց, ես էլ չգիտեմ,- միշտ էլ եղել է, այս եղկելի պատերազմը էլ ավելի խորացրեց գրելու կարելիությունը մեջս սպանելու վճիռը — այո՛, սպանվեցի, ինչպես դժոխքը դեռ հաղթահարողներիցս յուրաքանչյուրը, մեր ամեն մի զոհված զավակի ու զինվորի հետ — ի՞նչ
Մհերի դուռը, լուսանկարը՝ Միքայել Բադալյանի Շատերը գիտեն Մհերի դռան մասին: Այստեղ է իր ձիու հետ մտնում հայկական էպոսի վերջին հերոս Փոքր Մհերը և խոստանում դուրս գալ, երբ աշխարհում կտիրի խաղաղություն: Սակայն քչերին է հայտնի, որ ժայռակերտ կեղծ դարպասով այս կառույցը կերտվել է դեռևս Ք. ա.
Պատերազմապատումը տարբեր հայացքների խաչաձևումից է նյութականանում, դառնում ճանաչելի ներսից ու դրսից: Իսկ ամենախորաթափանց հայացքը պատերազմի ժամանակակից, առավել ևս՝ մասնակից արվեստագետինն է: Այդպիսիք կային Արցախյան առաջին պատերազմի տարիներին, կային Ապրիլյան քառօրյայի ժամանակ, կան և այսօր, որ դեռ պիտի արվեստ արարեն մեր 44-օրյա դժոխային կենսապատումից:
Շուտով արվեստասեր ընթերցողի դատին կհանձնվի «Ռոսլին» արվեստի հանդեսը։ Ինչպես նշել ենք մեր նախորդ հրապարակման մեջ՝ հանդեսի հրապարակումների զգալի մասը կյանքի է կոչվելու որևէ նվիրյալ մեկենասի աջակցությամբ։ Հանդեսը տարածվում է անվճար։ Հասանելի է նաև համացանցում՝ թվային տարբերակով։ «Ռոսլինի» անդրանիկ համարում տեղ են գտել «Սփյուռքահայ ականավոր
Քունքինփող են դեմ տվել,երակներն են բաց անում: Սա խրամատի երկիր է, փորում ենք՝ ամրություն գտնելու հույսով: Ոչ մի թշնամի մեզանից ուժգին չի ատում այս խրամատները. կա՛մ կրակ կտան, կա՛մ կյանք կբաշխեն, բայց երկիրը գերի չի մնա… **** Երբ զինվորն է աղոթում՝ սաղավարտը դեն նետած,
Ardi.am-ը ներկայացնում է «Զանգակ» հրատարակչության վերջին շրջանում լույս տեսած գրքերից մի քանիսը։ Հեկտոր Մալոյի «Առանց ընտանիքի» գիրքը ռուսերենից թարգմանել է Աիդա Հարությունյանը։ «Առանց ընտանիքի» վեպը ֆրանսիացի վիպասան Հեկտոր Մալոյի ամենահայտնի երկն է: Վեպի գլխավոր հերոսը Ռեմին է՝ ընկեցիկ մի տղա, որին տասը տարեկան
Համացանցում մեծ արձագանք է գտել արցախցի երեխաների կատարմամբ հնչող «Թռչում է իմ հոգին» երգի տեսանյութը։ Ստեղծագործ երաժիշտ, շեփորահար Տիգրան Սուչյանի հեղինակած այս երգը Երևանի մասին է։ ardi.am-ի հետ զրույցում Տիգրան Սուչյանն ասաց, որ պատերազմի օրերին ընկերների շնորհիվ պատահաբար հայտնվել է «Նեքսուս» արվեստի կենտրոնում,
ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Ռուբեն Արուտչյանի հետ հանդիպեցինք ամռան վերջին, երբ մեկուսացման թելադրած արգելքները քիչ-քիչ նահանջում էին։ Զրուցեցինք տարբեր ոլորտներում առկա խնդիրների մասին։ Հարցազրույցը հետաձգեցինք, քանի որ պատերազմը թելադրեց իր օրակարգը… Կյանքը գլխիվայր շրջվել է, սակայն անվանի արվեստագետի դիտարկումները ուշագրավ ու արդիական են նաև
