Ծննդյան տոների նախօրեին ընդունված է բարեմաղթանքներ հղել, բարձրաձայն երազել՝ ակամա դրան հաղորդակից դարձնելով հարազատ և անծանոթ մարդկանց: Ավաղ, դեկտեմբերյան մշուշների միջով դանդաղ դեպի Ամանոր լողացող մեր քաղաքում բոլորովին այլ մտորումներ են ինձ ստիպում դիմել ձեզ: Սոսկալի ծանր էին վերջին շաբաթները: Ծանրը ոչ միայն
Սկիզբը՝ այստեղ Գիրք երկրորդ Մաս առաջին Դրախտի մողեսարքան Գլուխ առաջին Արտոն ապշած էր մողեսների դրախտի տեխնիկական կատարելությամբ։ Ապակենման, բայց փափուկ թաղանթի տակ պտտվող մոլորակ-մանրակերտն այնքան իրական էր, որ ինքն իրեն տիեզերքից աշխարհին հետևող աստված էր զգում։ Բավական էր՝ նայեր որևէ կետի, ու այն
Դեկտեմբերի 17-ին Փարիզում տեղի ունեցած ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի 2003 թվականի «Ոչ նյութական մշակութային ժառանգության պաշտպանության մասին» կոնվենցիայի 15-րդ առցանց նստաշրջանին գրանցվեց Իրանի Իսլամական Հանրապետության հետ համատեղ պատրաստված «Սուրբ Թադեոս առաքյալի վանքի ուխտագնացությունը» թեմայով ՀՀ հայտը: Այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջում գրառում է կատարել ԿԳՄՍ նախարարության
«Թելեթրիփը» համատեղ երևակայության և շնորհի արդյունք է: Այն հորինել են Լիլիթ Հակոբյանը և նրա երկու մանկահասակ դուստրերը՝ Էլզա Պետրոսյանն ու Մայա Պետրոսյանը: Գաղափարը Էլզայինն է, նկարչական ձևավորումը՝ Մայայինը, գիրը՝ Լիլիթինը: «Թելեթրիփը» հեքիաթ-վեպ է, որն առաջին անգամ հրապարակվել է Ardi.am կայքում: Պատերազմի դաժանությամբ առլեցուն այս օրերին
Գլուխ առաջին Վերջին ﬔկ շաբաթվա ընթացքում պատահած վատ դեպքերը լիովին ոչնչացրին Ֆելիքսին: Աﬔն ինչ սկսվեց նրանից, երբ ուղիղ ﬔկ տարի առաջ անհետացավ նրա հայրը: Մինչ օրս ոչ ﬕ տեղեկություն, հայրը չէր կարող այդպես նրան լքել, նրա հետ պատահել էր այն վատ դեպքերից ﬔկը,
«ՌեԱնիմանիա» անիմացիոն ֆիլմերի և պատկերապատման արվեստի միջազգային կինոփառատոնն այս տարի կանցկացվի դեկտեմբերի 15-29-ը՝ առցանց եղանակով։ Հաշվի առնելով երկրում տիրող իրավիճակը՝ փառատոնը փոքր-ինչ հետաձգվել է և իրականացրել ձևաչափային փոփոխություններ։ Դեկտեմբերի 15-29-ն ընկած ժամանակահատվածում փառատոնն իր REA-ON հարթակում կազմակերպելու է առցանց աշխատարաններ, որոնց հանդես կգան
Դիրքերում հիմա ինչ-որ մեկը հենց ՔԵԶ նորից տեսնելու համար սարեր է շուռ տալիս։ *** Ես այլ աղոթքի ձայն չգիտեմ հիմա, քան քո վերադարձի ոտնաձայներն են։ *** Իմ աչքերում քեզ հասած փամփուշտները փշրվեցին… գրկելու եմ քեզ այնքան, որ մաշկիդ բջիջները ջնջեն հիշողությունը ցավի… ***
Կարեն Նշանյանը, ծնված Երևանում, 1981 թվականին, ուսանել էր Օքսֆորդի համալսարանում՝ իրավաբանություն մասնագիտությամբ։ Տիրապետում էր նաև փիլիսոփայության և բարոյագիտության ժամանակակից ու դասական հիմնարար գաղափարներին։ Անգլերեն գիտեր գրեթե անգլիացու պես, բայց ոչ իր մայրենիի չափ։ Նրա ավարտական թեզը, որը բացառիկ հաջողություն ունեցավ, վերաբերում էր մարդու
