Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել կինոգետ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր Անետա Երզնկյանին՝ հանրահայտ կինոռեժիսոր Յուրի Երզնկյանի դստերը: Մենք փորձել ենք հետադարձ հայացք նետել Յուրի Երզնկյանի թողած կինոժառանգությանը՝ հատկապես անդրադառնալով գրական մեծարժեք երկերի հենքով ստղծված նրա ֆիլմերին: — Տիկի՛ն Անետա, ինքնամեկուսացման շրջանը բարենպաստ ժամանակ
«Նռան հատիկները», «Հերոսներ», «Վիշապ Նեսին», «Թզուկ Մզուկ» «Քաչալ ոզնին», «Թագավորն ու վիշապը»… Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանի տիկին, արվեստաբան, մանկագիր Նունե Սարգսյանը քսանից ավելի գրքերի հեղինակ է, որոնք հրատարակվել են հայերեն (նաև՝ արևմտահայերեն, հայկական բարբառներով), անգլերեն, ռուսերեն, ուկրաիներեն, վրացերեն, ուզբեկերեն: Նունե Սարգսյանի՝ մանկական
(13-րդ թողարկում) Առօրյա և պաշտոնական հաղորդակցության ընթացքում գործածվող օտար բառերի մեծ մասը հայերեն ընդունելի համարժեքներ ունի վաղուց, մի մասն էլ նորակազմ է, տակավին քիչ հայտնի, բայցև արժանի ճանաչման և գործածության: Ներկայացնում ենք օտար բառերի հայերեն համարժեքների հերթական ցանկը: բուլեթ – պարբերակ էնդեմիա –
Սկիզբը՝ այստեղ 20. 1959 թվին Երվանդ Քոչարի արած «Սասունցի Դավիթ» քանդակը (ճարտարապետ` Մ. Մազմանյան) զարդարեց Երևանի կայարանամերձ հրապարակը` դառնալով անվիճելիորեն ամենասիրելի ժողովրդական կերպարը: Հիրավի՛, գրական կերպարն ստացավ համարժեք քանդակագործական խորհուրդ: Ազգային ինքնագիտակցության վերելքի շրջանում Քոչարը գտավ էպիկական հերոսի բնավորության կարևոր գծերը. նրա վճռորոշ
Էլիս Թրամբալ Մեյսոնը (1904-1971) ընտրել էր աբստրակցիան այն ժամանակ (1929թ.), երբ այդ ժանրի ամերիկյան կողմնակիցները քիչ էին, և այն դիտվում էր որպես օտար, նույնիսկ կոմունիստական երևույթ: Նկարչուհին կենդանության օրոք այդպես էլ չստացավ այն, ինչին արժանի էր: Նա ոգեշնչվել էր Վասիլի Կանդինսկու և աբստրակտ
Վեպի բովանդակային ընդգրկումը շատ լայն է: Գլխավոր հերոսը ժամանակն է՝ տարբեր անունների տակ: Որպես հավերժական գոյություն՝ գործում է ներկա, անցյալ և ապագա ժամանակներում, ինչի շնորհիվ գործողությունները նույնպես ներկայից տեղափոխվում են հազարամյակներ հետ՝ փարավոնների, պատմական Հունաստանի ու Հայաստանի և ապագա ժամանակներ: Ժամանակը, որպես մարդկության
Դեն Ալարոդ Եվ սեղմած հուժկու ծնոտներիս մեջ, Ես կյանքի վերջին բառն եմ պիրկ պահում. Ճշմարտություն: Սիկաու «Հատ. վերջին գիրք» Երևի արևը զենիթին հասավ: Բացատը լուսավորվեց, խոտերն էլ դեղնավուն երանգ ստացան:Խիտ թփուտը կիսվեց, հայտնվեցին գիտաշխարհագրական արշավախմբի անդամները: — Գեղեցիկ տեղ է,- խոսեց մեկը,- գուցե
Թամարա Գրիգորյան: Ծնվել է 2000-ին, Երևանում: Ներկայում ապրում և սովորում է Գյումրիում։ 2014-2017թթ. սովորել է ՇՊՀ-ի մշակույթի վարժարանում, ավարտելուց հետո ընդունվել ՀԳՊԱ Գյումրու մասնաճյուղի Հագուստի մոդելավորման բաժինը։ 3-րդ կուրսի ուսանողուհի է։ — Ե՞րբ և ինչպե՞ս որոշեցիք, որ ուզում եք դառնալ նկարիչ-մոդելավորող: — Նկարչությամբ
