«1989 թվականին ես ավարտեցի Ռինգլինգ արվեստի քոլեջը՝ իլյուստրացիայի բաժնի վկայականով։ Հետո ինձ աշխատանքի վերցրին Walt Disney Feature Animation-ում, որտեղ անցկացրի 21 տարի՝ մասնակցելով երբևէ նկարահանված լավագույն անիմացիոն ֆիլմերից մի քանիսի ստեղծմանը։ Այդ ժամանակ ինձ բախտ վիճակվեց աշխատել որպես անիմատոր, որպես գլխավոր անիմատոր՝
Տատիս թաղում բոլորն անմարդ են: Փոլից ե՛կ մտնենք, բարձրանանք Սանթրի Սիմոնյանի բակ, Դոդոշ Ռաֆիկից սկսենք, հասնենք Դև Աշոտի սամթը, հետո՝ Իրիցանց Մուքի-Կոտի Կևերք, մինչև Շենի աղբյուր. աստված վկա, մի տուն չկա, որ շուշաբանդից տղամարդու ձայն լսվի: Մեկ-մեկ ընդամենը փեսոտենք են գալիս Ստեփանակերտից՝ զիլ
(17-րդ թողարկում) Ուրախալի է, որ պաշտոնյաների, լրագրողների ու նույնիսկ համացանցի լեզուն աստիճանաբար մաքրվում է վաղուց արմատացած օտար բառերից, որոնց տեղը հայերեն տարբերակներն են զբաղեցնում։ Մյուս կողմից էլ տարբեր պատճառներով օտար ուրիշ բառեր են հայտնվում հայերեն խոսքում՝ սահմանափակելով հայերեն բառերի «տարածքը»։ Օտար շատ բառեր
(1929-1994, Պերու)Իսպաներենից թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Հազիվ էր մայրը դուռը փակել, երբ Պերիկոն վեր թռավ անկողնուց և ականջը փայտին հպած՝ լսեց, թե ինչպես էին միջանցքով հեռանում քայլերը: Երբ ոտնաձայները վերջնականապես մարեցին, դեպի կերոսինի օջախը նետվեց և փորփրեց վնասված օդամղիչներից մեկը: Այնտե՛ղ էր: Կաշվե քսակը
Մարտիրոս Ոբնի (Ոբնեցու) «Յուղաներկ արևի ջերմությունը» անտիպ գրքից Կերպարվեստի պատմությունն ուսումնասիրելիս կարելի է տեսնել, թե գեղանկարիչը որտեղից է սկիզբ առնում, որ դպրոցին է պատկանում, որ գեղանկարչին է աշակերտել կամ որ գեղագիտական հայացքներին հարել։ Սա օրինաչափ երևույթ է և առկա է արվեստի նաև մյուս ճյուղերում։
Հայերենում կան բառեր, որոնք մի իմաստով գործածվելիս գրվում են մեծատառ, իսկ մեկ այլ իմաստով՝ փոքրատառ։ Տարբեր հրապարակումներում հաճախ կարելի է նկատել նման բառերի գրության շփոթ։ Լեզվի կոմիտեն սկսում է նոր շարք, որի նպատակն է տեղեկապատկերների (ինֆոգրաֆիկա) միջոցով ներկայացնել գրության երկու տարբերակ ունեցող բառերը
Ջիմ Քերրիի վայրի կերպարը, դեմքի խելագար արտահայտությունները և հումորի տարօրինակ զգացումը աշխարհին ստիպում են ծիծաղել դեռ 80-ականներից։ Ակնհայտ էր, Քերրիի հումորը սահման չէր ճանաչում, նա պատրաստ էր շատ հեռու գնալ՝ երկրապագուներին ծիծաղ պարգևելու համար։ «Էյս Վենտուրա․ ընտանի կենդանիների խուզարկուն» ու «Հիմարը և ավելի
Սովորական զրույց՝ փոքր-ինչ անսովոր ձևաչափով։ Զրուցակիցս անանուն է։ Գոնե միառժամանակ, մեզ համար և ընթերցողի, նրա անունը անհայտ է մնալու։ Փոխարենը՝ տևական ժամանակ է՝ ընթերցասերները հետևում են Զարկերակ ֆեյսբուքյան էջով հատվածաբար հրատարակվող նրա գրական ստեղծագործությանը։ — «Զարկերակ․ Մի պատմություն քո մասին»․ վեպը, կարծում եմ,
