Քանի դեռ հանդիսատեսի ներկայությունն արգելված է համերգասրահներում և թատերական դահլիճներում, երաժիշտները փնտրում են նոր եղանակներ` իրենց արվեստը ներկայացնելով սոցիալական ցանցերում և ուղիղ եթերներում: Շատերն իրենց ելույթները միայն մեկ անգամ դիտելու հնարավորություն են տալիս հանդիսատեսին, իսկ ոմանք գիտակցում են, որ պետք է օգտագործել համացանցի՝
Դեն Ալարոդ Սկիզբը՝ այստեղ ԱՇԽԱՐՀԸ ՄԻ ՄԵԾ ՏԻՊԱՆԳՈ Է․․․«ՍԻԿԱՈՒ ՀԱՏ», Վերջին գիրք Քաղաքակիրթ աշխարհ․․․Որպիսի կարոտով քո գիրկը վերադարձավ Դեն Ալարոդը։ Ավելորդ աղմուկից խուսափելու համար նա որոշեց հայրենի քաղաք ժամանել անակնկալ։ Ճանապարհն անցնում էր մանկության ամբարի կողքով։ Խճուղին նոր էր, և սինդիկատի ամբարից ոչինչ չէր
Օգոստոսի մեկին կտրվի «Արմմոնո» 18-րդ միջազգային թատերական փառատոնի մեկնարկը։ Ներկայացումները անցկացվելու են բացօթյա տարածքներում, ինչպես նաև հեռարձակվելու են առցանց ձևաչափով։ Ի թիվս այլ մոնոներկայացումների՝ թատերասեր հանրությունը հնարավորություն կունենա դիտելու ամերիկացի կատակերգակ դերասան Ռոբ Բեքերի հանրահայտ «Քարանձավի մարդը» պիեսի համանուն բեմադրությունը։ Հանդիպման վայրը «Թիվ 15»
Ժամանակը սեղմվել էր, խոնավությունից ու փոշուց ճմռթվել, լռությունից թանձրացել, առարկայացել էր: Ժամանակը ժամանակից դեղնել էր ու վերածվել մոմլաթե կազմով, ժանգոտած ամրակներով տետրի: Հորս օրագիրն էր՝ գրված մանրիկ, հաստատուն ձեռագրով, իր հոր ու մոր, այսինքն՝ պապիս, տատիս մասին, տան գրքերի և գրադարանի մասին: Կարդում
Օրերս մեկնարկած «Յոթը սարի ետևում…» հայրենաճանաչողական-գիտակրթական մրցույթ-փառատոնի մասին զրուցել ենք Հովհանես Թումանյանի թանգարանի փոխտնօրեն, մրցույթ-փառատոնի ղեկավար Աշոտ Հարությունյանի հետ։ — Ո՞վ է «Յոթը սարի ետևում…» մրցույթ-փառատոնի մտահղացման հեղինակը։ — Մրցույթ-փառատոնի միտքը՝ ավելի ճիշտ սաղմնային միտքը, առաջացել էր Հովհ. Թումանյանի թանգարանի մանկական կրթական ծրագրերի
Սրանք, ընկերունք են, աչքդ էլ հանեն, իրենց, մեկ է, սիրում ես: Ասողը մեր Վաչիկն է: Հարյուր տարվա ընկեր ենք, հարյուր հարց է ծագել մեր մեջ, թերխաշ ենք մնացել, մեկը մեկին՝ զիջել-չի զիջել, բայց՝ մեկ է, Ցեխծյորի ճանապարհը՝ քաղաքից որ դարուպարան է եղել, իսկույն
Սկիզբը՝ այստեղ «Ահա թե ում են սպասում հարյուրամյակներ շարունակ այս սպիտակամորթ արևապաշտները»,- մտածեց Քրմապետն ու ծիծաղեց. հիշելով կարմրամորթների ներկա դրությունը անտառի այն կողմում՝ մտաբերեց իր ուղեկիցներին։ Հիշեց նաև ուղեկիցների հետամնաց գյուղակը, որտեղ քաղաքակրթությունը չէր ոտքել դեռ ազատ կյանքը։ Գյուղակից հետո նա հիշեց արդեն
Ռեմբրանդ վան Ռեյնի ինքնանկարը, որը տասներկու տարի կախված էր փարիզյան մի խոհանոցում, կվաճառվի մինչև 16 միլիոն ֆունտ ստերլինգով: Դա պարզ դարձավ այն բանից հետո, երբ հին փայտե վահանակը, որի վրա այն նկարված էր, համընկել էր նույն ծառի փայտի հետ, որի վրա հոլանդացի վարպետը
