Դանիլ Խարմս․ պատմվածքներ (3)

 Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Սկիզբը՝ այստեղ Ծերուկի մահը Մի ծերուկի քթից փոքր գնդակ դուրս թռավ և ընկավ գետնին։ Ծերուկը կռացավբարձրացնելու այդ գնդակը, բայց այդժամ նրա աչքերից փոքր գավազան դուրս թռավ և նույնպես ընկավ գետնին։ Ծերուկը վախեցավ, և, չիմանալով ինչ անել, շրթունքները շարժեց։ Այդժամ ծերուկի

Վլադիմիր Նաբոկով․ Բառը

Թարգմանությունը՝ Վարդան Ֆերեշեթյանի Քշված հովտային գիշերից երազի ոգեշունչ հողմով՝ ես կանգնել էի ճամփեզրին, մաքուր երկնի տակ, ամբողջովին ոսկյա, արտասովոր լեռնային երկրում։ Ես զգում էի, առանց նայելու, վիթխարի խայտանկարավոր ժայռերի փայլը, անկյուններն ու սահմանագծերը, և շլացուցիչ վիհերը, և հայելային շողանքը բազում լճերի, ինչ-որ տեղ

«Ես գնում եմ փնտրելու գրողին»

   Ամերիկահայ գրող Վիլյամ Սարոյանը, թե՛ որպես դրամատուրգ, թե՛ որպես արձակագիր, մշտապես եղել և մնում է թատերական աշխարհի ուշադրության կենտրոնում։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս բեմադրվում են ինչպես արտասահմանյան, այնպես էլ հայ թատրոններում։ Նրա պիեսները, ինչպես նաև արձակ ստեղծագործությունները հետաքրքրություն են առաջացնում և բեմադրվում են

Սերը մեծերի համար չէ

-Ես իրան սիրում եմ՝ թողե՛ք, պիտի ամուսնանամ,- գոռում էի ու ոտքերս գետնին խփում։Փորձեցին բաժանել, չստացվեց. ամուր գրկել էինք իրար ու կանգնել մանկապարտեզի նախասրահում, ի ցույց բոլորի։ -Տղա՛ ջան, ախր դու ընդամենը 4 տարեկան ես,- դաստիարակս փորձում էր հանգստացնել. անօգուտ էր, շարունակում էի գոռալ՝

Արամ Ավետիս․ Բերանի կահույք

Երեկվա երակը չգիտի վաղվա դանակին բայց գիտի որ վաղը աղավնիներ չեն լինի ավաղ։ Այս մարդիկ չհասկացան որ աստված նեղ կածան է որը տանում է մեզ դեպի իր մարմին-հացը-հարցական։ Ու քո թուք-թաքստոցից դուրս գալով ու գիպսե-համբույրիցդ պոկվելով ես հանկարծ նկատեցի թե ինչ անկրկնելի դատարկ

«Տարածված սխալներ», որոնք բոլորովին էլ սխալ չեն

Լեզվում կան ոչ միայն տարածված սխալներ, այլև տարածված դեպքեր, երբ իրականում սխալ առկա չէ, բայց շատերը կարծում են, թե տվյալ ձևը սխալ է, և շարունակ հորդորում են այն «ուղղել»։ Ահա՛ այդպիսի մի քանի օրինակ․ 1․ Սխալ չէ՝ ասել «շնորհակալ եմ այսինչից» (թեպետ անձամբ

Եվ կրկին «Ջին խաղը»

Կան արվեստի գործեր, որոնք չեն ենթարկվում ժամանակի քմահաճ պարտադրանքներին, չեն դառնում հին-հնացած, չեն նետվում մշակույթի գզրոցներն ու մոռացվում։ Այդպիսի գործ է ամերիկացի դրամատուրգ Դոնալդ Լի Կոբուրնի «Ջին խաղը» թատերգությունը, որի բազմաթիվ բեմադրություններ են եղել աշխարհում, իսկ հայ բեմում մենք այն վայելել ենք Խորեն

Փարաջանովապատում՝ շքեղ հայերենով 

2011 թ․ «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր հյուրերի թվում էր հունգարացի տաղանդավոր կինոռեժիսոր Բելա Տարը, որի բազմաթիվ պատկառելի մրցանակներին Երևանում ավելացավ ևս մեկը՝ «Փարաջանովի թալերը»:  Նրա հետ զրույցի ընթացքում հարցրի, թե ինչ հիշողություններ ունի՝ կապված Սերգեյ Փարաջանովի հետ։ Բելա Տարը ժտաց, ասաց՝ հիշում