Առաջին բարաթը

Գաբրիել Սունդուկյանը «Պեպոն» գրել է 1870 թ․։ Առաջին բեմադրությունը կայացել է Թիֆլիսում, 1871 թ․։ Ինչպես նշել ենք մեր նախորդ հրապարակումներում, Պեպոյի առաջին դերակատարը եղել է Գևորգ Չմշկյանը։ Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում պահպանվող Գաբրիել Սունդուկյանի ֆոնդում պահպանվում է «Պեպոյի» առաջին ներկայացման

Պիեր Մարտոյի համար Հայաստանը նաև հուզական հայտնություն էր

  Ֆրանսիական ժամանակակից մշակույթի ամենահետաքրքիր դեմքերից մեկը՝ Պիեր Մարտոն, այն եզակի արվեստագետներից է, ում ստեղծագործական ուղին հիշեցնում է ինտելեկտուալ մի մեծ ճանապարհորդություն։ Սորբոնի համալսարանում կլինիկական հոգեբանի որակավորում ստացած և մասնագիտական առաջին քայլերը մարդկային հոգու ներաշխարհում արած Մարտոն հետագայում իր փնտրտուքները շարունակեց լրագրության, իսկ

Նոր ներկայացման նախափուլում

Դերասանուհի, բեմադրիչ Կարինե Քոչարյանը իր գրած պիեսի հենքով պատրաստում է նոր թատերական ներկայացում՝ մեկ գործողությամբ դրամա՝ «Սարից այն կողմ» վերնագրով։ Ներկայացման նկարիչն է Մերի Սարգսյանը։ Դերերում հանդես են գալիս արցախցի պրոֆեսիոնալ և ոչ պրոֆեսիոնալ դերասաններ։ Ներկայացման պրեմիերան կկայանա ապրիլի 22-ին, Հովհաննես Թումանյանի անվան

Երեխային հմայող ներկայացում  թանգարանում .«Լույսի ծածկագիր»

Թումանյանն ու Իսահակյանը առաջին հայացքից պարզ, սակայն մեր ամենագաղտնագրված հեղինակներից  են: Այս հաստատումին ես հանգում Իսահակյանի տուն-թանգարանի «Լույսի ծածկագիր» ներկայացումից դուրս գալիս: Համազգայինի դերասանուհի Ալլա Սահակյանը Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարանից առաջարկ էր ստացել գրողի 150-ամյակի հոբելյանի շրջանակում հեքիաթներ պատմելու: Իսահակյանը երեխաների համար տարբեր ժանրերի

Վեհանձն Ցոլակ Ամերիկյան

Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում պահպանվող Ցոլակ Ամերիկյանի (1887-1964) ֆոնդում կան եզակի ցուցանմուշներ, որոնք հավաստում են դերասանի վեհանձնությունը։ Ցոլակ Ամերիկյանը՝ «Մոր սիրտը» ֆիլմում Տաղանդավոր դերասանը, որ իր թատերական գործունեությունը ծավալել է հիմնականում Լենինականի դրամատիկական թատրոնում և եղել սիրված հատկապես իր համաքաղաքացիներից,

Սարոյանական աշխարհը՝ տանիքում

Այս անգամ ձեզ պատմելու ենք «Մայրիկ, ես քեզ սիրում եմ» ներկայացման մասին, որը կարող եք դիտել կամ ընկերների հետ, կամ՝ ընտանիքով, ոչ մի դեպքում միայնակ դիտելը չի խրախուսվում։ Որովհետև այն ջերմությունն ու հոգատարությունը, որ բեմադրող ռեժիսորը փորձել է փոխանցել, հասցեատերեր ունի։  Երևի լսել

Քարը՝ հիշողություն ու պայքար, քարը՝ Հայաստա՛ն

Քարն ուժ է։ Սպասում։ Քարը պայքար է ու հավերժություն։ Կռիվ է ու պար։ Խաղ է ու տաղ։ Քարը ճակատագիրն է հայի։ Քարը Հայաստանն է։  Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային պետական թատրոնում ներկայացված «Քարը» բեմադրությունը նվիրված է հայ քանդակագործության հանճարեղ ներկայացուցիչ, եռաչափ պատկերային մտածողության հիմնադիր Երվանդ

Արուս Ոսկանյանի արխիվից

Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում են պահպանվում հայ բեմի երախտավոր Արուս Ոսկանյանի մասունքները։ Դերասանուհու հովհարը, լուսանկարը՝ մետաղյա շրջանակով, թիթեռնակերպ կախազարդը ներկայացնող ցուցափեղկը պատմում է այդ իրերի տիրուհու բեղմնավոր կյանքի այս կամ այն դրվագի մասին։ Արուս Ոսկանյանի հովհարը և լուսանկարը *** Արուս