«Արի՛ «Ծիլ». վաղը պարտավոր ենք պտուղ տալ մեր երկրին». այս կարգախոսով է Արցախի «Ծիլ» տիկնիկային ստուդիան վերաբացվել Երևանում` իր մեջ ուժ գտնելով շարունակել ստեղծագործական ուղին, որը սկսել է Արցախում։ Այս թատրոն-ստուդիան հիմնադրվել է 44-օրյա պատերազմից անմիջապես հետո՝ իր շուրջը համախմբելով փոքրիկ հանդիսատեսին։ Հիմնադիր,
Կիրակի երեկոյան 6-ին պիտի հավաքվեինք՝ Էրոյի մարզահրապարակը մաքրելու։ Ես չեմ ճանաչել Էրիկին, թեև մի փողոց է մեզ բաժանել։ Եղիազարյան ընտանիքի ամենափոքրն էր, այդ պատճառով էլ տան բոլոր կանայք նրան հերթով մայրություն են արել։ Քույրը՝ Անին, ասում է՝ այդ մեծ սիրուց երբեք երես չառավ,
Արցախն ապրում է նաև արվեստով։ Այդ մասին է վկայում շրջափակման պայմաններում «Ծիլ» տիկնիկային ստուդիայի շարունակվող ստեղծագործական ուղին։ Նախօրեին Ստեփանակերտի Պոլ Էլյուարի Տուն Ֆրանկոֆոնիայի կենտրոնում կայացավ «Բարեկենդանը» ինտերակտիվ ներկայացման առաջնախաղը։ Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթը թատրոնի և կինոյի դրամատուրգ Վովա Արզումանյանը բեմականացրել է Արցախի բարբառով, համապատասխանեցրել
Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Ուսանողական գիտական, ստեղծագործական ընկերության նախաձեռնությամբ մայիսի 16-ին Երիտասարդական թատրոնի ճեմասրահում բացվեց Արցախում բնակվող լուսանկարիչների «Շրջափակման ձայնը» խորագրով ցուցահանդեսը: Այն կգործի մինչև մայիսի 18-ը: Ներկայացված են արցախցի լուսանկարիչներ Դավիթ Ղահրամանյանի, Դիանա Հակոբյանի, Նարե Առուշանյանի, Արմեն Գաբրիելյանի, Էդգար Քամալյանի,
Այսօր արցախցիներն իրենց հողի վրա՝ Արցախում, զրկված են առօրյան ապրելու ամենասովորական պայմաններից: Զրուցել ենք «Մաթեմիկն Արցախում» ծրագրի դասընթացների մասնակից Մանանա Խաչատրյանի հետ։ — Ի՞նչ խնդիրներ է առաջացրել շրջափակումն Արցախում։ — Դրանք բազմաթիվ են, բայց ինձ համար առաջնայինը հոգեկան ճնշվածությունն է։ Արցախում են մնացել
Ճանաչենք մեր հերոսներին Մերուժան Գրիգորյանը ծնվել էր 1995-ին՝ Գյումրիում, անմահացել՝ 2020-ի հոկտեմբերի 21-ի լուսաբացին։ Քույրը՝ Մարիանա Գրիգորյանը, ardi.am-ի հետ զրույցում ասաց, որ եղբոր սխրանքների մասին լսած բոլոր պատմություններն իր համար սպասելի էին. «Ես ոչ մի պահ չեմ կասկածել, որ նա հերոս է, ինձ
Օրեր առաջ Ardi.am-ը զրուցել էր արցախցի տաղանդավոր երիտասարդ, բանաստեղծ, լուսանկարիչ, քաղաքագետ, հայրենի հողի պաշտպան Բորիկ Բաղդասարյանի հետ: Ինչպես որ խոստացել էինք այդ հարցազրույցում, ներկայացնում ենք Բորիկի լուսանկարների շարքը, որը հեղինակը վերնագրել է «Շշուկներ դրախտից»: Սա դրախտավայր Արցախն է՝ հերոսների և նրանց մայրերի բնօրրանը.
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել մի պայծառ տղայի, որն ապրում, ստեղծագործում, պայքարում է Արցախում: Նրա բազմաժանր հորինվածքներից լույս է ճառագում, և լույսն այդ հոգի է ջերմացնում սառն ու տագնապոտ մեր օրերում: Այդ տղան Բորիկ Բաղդասարյանն է: -Բորի՛կ, քո բանաստեղծությունները, եթե անգամ սիրո թեմայով չեն գրված, չափազանց նուրբ ու քնարական են: Ներշնչանքդ ի՞նչ ակունքից է
