Արմինե Մուրադյան/ Խաղաղության ոտնաձայներ
Երկիր իմ, Ես ժայռ եմ ձևանում, որ հոգնելուց հենվես ինձ, բայց ներսս ավերակ է. իմ մեջ կանգնել են պատանի սրտեր, անթիվ սյուներ են քանդվել իմ մեջ… ու հիմա ուզում եմ փլվել, բայց պետք է կանգ չառնի սիրտը մեր վերջին… ու քանի պատերազմ է,






