«Կերպարվեստ կենտրոն» ամսագրի երկրորդ (այս տարվա 1-ին) գարնանային համարում տեղ են գտել «Ասպետական դեգերումների ճամփա անցած նկարիչը», «Թումանյանի տուն-թանգարանի որմնանկարը», «Ժիրայր Օրագյանի արվեստը» և այլ վերտառությամբ հրապարակումներ: Ամսագրի նյութերը հասանելի են նաև առցանց տարբերակով: Առանձնացրել և ներկայացնում ենք «Վերնիսաժյան խաղադրույքները» ակնարկը: Հեղինակը համարի թողարկման
Ջազի հայկական ասոցիացիան 2019 թվականին Ջազի միջազգային օրը Երևանում տոնեց Հայաստանի ջազ կարատողների և կուբացի հանրահոչակ դաշնակահար Գոնսալո Ռուբալկաբայի մասնակցությամբ, իսկ այս տարի սիրված և սպասված տոնը կնվշի առցանց հարթակում՝ յուրօրինակ երաժշտական կատարումներով: Ապրիլի 30-ին առցանց համերգին մասնակցելու են Լուսինե Սարգսյանը, Կարեն Գրիգորյան
Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի և Mezzo TV-ի բանակցությունների արդյունքում Mezzo հեռուստաընկերության եթերում կհեռարձակվեն մեր մեծ կոմպոզիտորների՝ Արամ Խաչատրյանի Երկրորդ և Ավետ Տերտերյանի Երրորդ սիմֆոնիաները՝ Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարմամբ։ Սիմֆոնիաների կատարումները կհեռարձակվեն հունիս և հուլիս ամիսներին։ Յուրաքանչյուր ստեղծագործությունը կներկայացվի 10 անգամ։ Հայաստանի պետական
Ջոկատի հրամանատարը նրա ուսուցչին ասել է. -Դու գնա Ստեփանակերտ, լրագրողի գործդ շարունակիր, դա ավտոմատ բռնելուց կարևոր ա, կռիվ գնացող շատ կա: Մեռած-կենդանի՝ մեր ժամանակը հավերժացնողի կռիվն ավելի պետքական ա… Հետո, զինկոմ, փոխգնդապետ Թումանյանը, գլուխը թղթերի մեջ, առանց երեսի նայել՝ գրասենյակի ռուսերենով
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել արվեստաբան Մարտին Միքայելյանին՝ պարզելու, թե ինչպես է նա լցնում ինքնամեկուսացումի իր շրջանը և ինչ խորհուրդ ունի՝ այն լցնելու մտահոգությամբ ապրողներին: -Պարո՛ն Միքայելյան, այս օրերի խառնիխուռն զգացողություններից կարո՞ղ է արվեստի գործ ծնվել: -Այո՛, անպայման կծնվեն այդ թեմայով գործեր: Իմ վիճակից
Մանրապատում՝ արցախյան բարբառով **** Մին անտար օձ կյամա մեր հայաթը, սկսում կատվեն ծեգերին օտելը: Խեղճերդ հունց ըն աջուծյախ փըխչի-փախչի անում, պա՛հ: Յընըյան ըն կյամ, տեսուտեն՝ փրկումնը չկա: Գյուդում չըմ, թա հունց ըմ յըրա հըսնում, հինչավ թխում, կըտաղում ա, բիդա ինձ հիրս անում ըռնըթաթախ,
Վարարած Արաքսի ափին կանգնած՝ Նուբարը վերջին անգամ հայացքով հրաժեշտ տվեց Վանի հարազատ տանն ու ավագ դստերը, որի՝ մազութով ծածկած գեղեցկությունը թուրքի աչքից չէր վրիպել։ Զավակի կորստից վշտացած մայրն ամբողջ ճանապարհը լուռ էր քայլել՝ ամուր սեղմած կրտսերի՝ Մարգարիտի ձեռքը։ Գետի ալիքները տարան նաև ամուսնուն
Նյութի հիմքում էրզրումցի Երանակ Ավագյանի հուշագրություններն են -Մի շաբաթ հետո աղջիկը լավանա ու լինի հարեմում,- հրամայեց թուրք փաշան։ -Կանեմ հնարավոր ամեն բան,- պատասխանեց բժիշկը: 15-ամյա Նուբարը խեղճացավ, թաքուն լաց եղավ։ Հիշեց՝ ինչպես Էրզրումի հայրական տան առջևից թուրքերը մտրակելով գերի վերցրին իրեն ու գետում
