Սև աչքեր, կապույտ աչքեր

Առավոտը յոթին շուկայում բաց էր միայն պապիրոսի բուդկան: Դիմացն արդեն հերթ էր: Անլվա, տկլոր տղամարդիկ, քսված, անչուլկի կնանիք… Որ նայում էիր, քեզ թվում էր՝ տեսնում ես մեռնող մարդկանց, որոնք թքած ունեն, որ մեռնում են… Սուրոն հերթի մեջ էր: Սուրուն նույնիսկ ատամներն էր լվացել,

Վերականգնման աշխատանքներ պատմական Դվինում

«Հայաստանի զարգացման հիմնադրամի» ֆինանսական միջոցներով՝ «Հայաստանի պատմական մայրաքաղաք Դվինի թանգարանացման և հարակից տարածքների բարեկարգում» ծրագրի շրջանակում 2016 թ. մշակվել և ՀՀ մշակույթի նախարարության (այժմ` ԿԳՄՍ նախարարություն) համաձայնեցմանն են ներկայացվել Դվին մայրաքաղաքի հարավային մուտքի բարեկարգման, նոր ցանկապատի և մուտքային դարպասի նախագծանախահաշվային փաստաթղթերը, իսկ 2016-2017

«Էքվուս» հոգեբանական թրիլլերի առաջնախաղը

Մարտի 13-ին «Գոյ» թատրոնում կայացավ «Էքվուս» (Equus) հոգեբանական թրիլլերի առաջնախաղը (բեմադրվել է բրիտանացի դրամատուրգ Պիտեր Շաֆֆերի համանուն պիեսի հիման վրա)։ Դերերում՝ Արա Սարգսյան, Արմեն Սարգսյան, Հասմիկ Աբովյան, Տրդատ Մակարյան, Լիլիթ Սալնազարյան, Լիանա Ավետիսյան, Գայանե Բալյան, Սարգիս Չոլոյան և Կառլեն Հայրապետյան։  Նախագիծը կյանքի է

Հորդորակ բայական որոշ կառույցների ճիշտ գործածության մասին

Իրավունք ունենալ ասելո՞ւ, թե՞ ասել։ Հնարավորություն տվեց երգելո՞ւ, թե՞ երգել։ Ձգտում է հաղթելո՞ւ, թե՞ հաղթել։ Հայերենին հարազատ չեն հնչում իրավունք ունենալ ասել, հնարավորություն տվեց երգել, ձգտում է հաղթել կապակցությունները։ Դրանք ճիշտ կլինեն, եթե ձևակերպվեն այսպես՝ իրավունք ունենալ ասելու, հնարավորություն տվեց երգելու, ձգտում է

«Սա հուզականության մի պահ է, որը չունի հստակ րոպեներ»

«Ադամամութ»-ը երիտասարդ գրող Հայկ Սիրունյանի  առաջին ժողովածուն է։ Ընդգրկում է բանաստեղծություններ և երեք էսսե։ Հրատարակվել է «էդիթ Պրինտ» հրատարակչության «Արդի» մատենաշարով։ Հայկի հետ զրուցել ենք գրքի շնորհանդեսից հետո, որը տեղի ունեցավ գիրք նվիրելու օրը՝ փետրվարի 19-ին։ Գիրքը տպագրության պետք է հանձնվեր 2020-ի սեպտեմբերի

Վերադարձ մշակույթին, կրթությանն ու պետականությանը

2019 թ. նոյեմբերին, երբ Երևանում թեժ քաղաքական հակասություններ էին բորբոքվում կրթության և մշակույթի ոլորտների շուրջ, «Մշակույթ, կրթություն, պետականություն, քաղաքացիություն» վերնագրով մի հոդված հրապարակեցի: Դա Արցախյան պատերազմի բռնկումից տասը ամիս, իսկ դրա ողբերգական ավարտից՝ ավելի քան մեկ տարի առաջ էր: Հայաստանն այն ժամանակ այլ

Իզաբել Ֆաուստը հանդես կգա Ֆիլհարմոնիկի հետ

Grammophone Award, Diapason d’or և այլ հեղինակավոր մրցույթների մրցանակակիր, անվանի ջութակահարուհի Իզաբել Ֆաուստը հանդես կգա Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ՝ Էդուարդ Թոփչյանի ղեկավարությամբ։ «Որպեսզի ամբողջությամբ գնահատեք նրա կատարման նրբագեղ մեղմությունը, հստակությունը՝ միահյուսված փխրուն նրբազգացության հետ, ապա պետք է լսեք Ֆաուսի կենդանի կատարումը» (Զաքարի

Ռուբեն Ադալյանի «Փողոց Աշտարակում» նկարի մասին

(Մենախոսություն նկարչի հետ) Երբ փոքր էի, մեծ ուրախություն էր, որ ամբողջ օրը մորս հայրական տանը խաղում էի քեռուս երեխաների հետ և դեռ գիշերն էլ մնում էի այնտեղ: Սիրում էի քնել հյուրասենյակի չոր բազմոցին: Այնտեղ պատին կախված էր փայտե շրջանակով մի գեղանկար: Մինչ քունը