Դեռ չենք հասցրել մարսել Հին Ջուղայի գերեզմանատան հազարավոր խաչքարերի վանդալիստական ոչնչացման առչությամբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաթոլոգիկ լռությունը, հիմա էլ ստիպված ենք բախվել լռության նոր պատի՝ կապված հոկտեմբերի 8-ին Շուշիի Սուրբ Ամենափրկիչ Ղազանչեցոց եկեղեցու վրա թափված արկերի հետ: Աշխարհի անտարբեր ու բութ հայացքի առաջ փորձ է
Սիրելի՛ պատանի, Այս ճակատագրական օրերին համայն հայության սիրտն ու միտքը Արցախում են: Պատերազմող երկրում յուրաքանչյուրն ունի իր հստակ անելիքը՝ Զինվորը սահմանն է պահում, Թիկունքը՝ զինվորին: Քո անելիքը մեկն է՝ սովորել և հայացքդ ուղղել ապագային: Քո անելիքը ապագայի տեսլականի ստեղծումն է, դրա ՝ հետևողական
Շուշիի ռմբահարումից հաշված օրեր են անցել, բայց այնքա՜ն շատ բան է կատարվել այս ընթացքում տիեզերաշունչ քաղաքում՝ գազանաբարոներին ի հակակշիռ: Շուշեցիները ժամանակավորապես լքել են սիրելի քաղաքը, ապաստան գտել Երևանում կամ հայաստանյան այլ բնակավայրերում: Բայց քաղաքում մնացել են իրենց տեսակին ու սկզբունքներին անդավաճան մի քանի
Թեմական դպրանոց. հիմնադրվել է 1838 թ. հունիսի 22-ին: «Դա աղքատության մեջ ծնված մի փոքրիկ հիմնարկություն էր, որ չի ունեցել նույնիսկ իր սեփական շենքը, այլ տեղավորված է եղել մի մասնավոր մարդու տանը: Սկզբում ունեցել է մոտ 20 աշակերտ: Առաջին ուսուցիչները հանձն են առել այնտեղ պարապել առանց
Քսան օր շարունակ թուրք-ադրբեջանական ահաբեկչական պատերազմի ընթացքում միջազգային նորմերով արգելված զինատեսակներով ու մեթոդներով թիրախավորվում են Արցախի Հանրապետության կրթամշակութային հաստատությունները։ Առ այսօր թիրախավորվել ու ավերվել են 18 դպրոցական շենք, 6 մանկապարտեզ, չորս մշակութային օջախ։ Թշնամու գերճշգրիտ կրկնակի հարվածից ավերվել է Շուշիի Սուրբ Ղազանչեցոց Ամենափրկիչ
Բրիտանահայերը ցույց են կազմակերպել BBC լրատվական ծառայության կենտրոնակայանի առջև։ Պահանջն է դադարեցնել Արցախյան ազատամարտի մասին կողմնակալ լուսաբանումը։ Նշված է նաև, որ միանալու են հույն համայնքի՝ Թուրքիայի դեսպանատան դիմաց կազմակերպած ցույցին։ Այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է լոնդոնաբնակ մեր հայրենակից Սուրեն Սարուխանյանը՝ հրապարակելով
Արցախի մշակութային «մայրաքաղաք» Շուշին գնդակոծությունների թիրախում է: Այն իր էներգետիկայով ու բյուրեղացած հոգևոր մատերիայով երկրային ըմբռնումների սահմանը վաղուց բացառած տարածք է: Այստեղ ոչ թե ներդրվում կամ ստեղծվում է մշակույթ, այլ մշակույթն իր բնահատուկ գոյության իրողությունն է ի հայտ բերում՝ տարատեսակ դրսևորումներով: Վեց տարի
Հայկական գրատպությունն ավելի քան 500 տարվա պատմություն ունի։ Պատմական Արցախի տարածքում առաջին տպարանը բացվել է Շուշիում։ 1823 թ. Շվեյցարիայի Բազել քաղաքի «Աստվածաշնչական քարոզչական ընկերությունը» հաստատվել է Շուշիում՝ իր հետ բերելով տպագրական սարքեր: Միսիոներներից առավել ակտիվ ու ձեռներեց էին Ավգուստ Դիտրիխն ու Ֆելիցիա Զարեմբան,
