Զրուցել ենք բեմանկարիչ, բազմաթիվ ֆիլմերի, բեմադրական համերգների, տեսահոլովակների բեմադրող նկարիչ Լիդիա Գևորգյանի հետ, որը օրերս տոնեց իր 86-ամյակը: Վաթսուն տարի ֆիլմարտադրությունում աշխատած Լիդիա Գևորգյանը ասում է, որ թե՛ ինքը և թե՛ իր ամուսինը՝ ռեժիսոր, սցենարիստ Էռնեստ Մարտիրոսյանը, աշխատանքային լուսանկարներ գրեթե չունեն: -Տիկին Լիդիա,
Հրանտ Մաթևոսյանի «Տերը» կինովիպակի հիման վրա 1983 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում է նկարահանվել «Տերը» ֆիլմը։ Բացառիկ ասելիքով, գաղափարական խոր շերտերով «Տերը» այսօր և միշտ մարդու և իր ժամանակի, իր շրջապատի հանդեպ սրտացավության ու հոգատարության մասին է։ Մաթևոսյանի Տերը իր ժամանակից ի վեր, մեր ժամանակներից ի
Անահիտ Ղուկասյանը Ահնիձորում էր։ Հիսուն տարի առաջ այստեղ դերասանուհին կերպավորում էր իր լավագույն դերերը․ Աղուն էր «Աշնան արև»-ում, Ռոստոմի կինը՝ «Տերը» ֆիլմում։ Անահիտ Ղուկասյանն ասում է, որ այն ժամանակ Ահնիձոր գալը շատ դժվար էր, հիմա ասֆալտապատել են ճանապարհները, բայց հիմա էլ իր համար
Ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդավայրն ու գեղարվեստի աշխարհը Դսեղ գյուղն է` ձորերով շրջապատված հարթավայր կամ ժայռ` անդունդով եզերված։ Ոտք դնելով այս գյուղ, շփվելով Դսեղի` ավանդույթներով ու վարքուբարքով փոքր-ինչ ծանրացած և մի քիչ էլ ծանրախոս բնակիչների հետ՝ ակամայից Թումանյանին ես գտնում, որ այնպես
Երկնքի ու երկրի շարունակվող պտույտը մերթ արշալույս է, մերթ` մայրամուտ։ Եվ տարանջատելն էլ բարդ է մայրամուտի և արևածագի, քանի որ երկու դեպքում էլ մութը լույսին է քսվում, մութը շաղոտում է լույսի երեսը։ Իմ Ահնիձորն է` հազար թելերով, հազար ձևերով կապված աշխարհին և, միևնույն
