Ժաննա Բեգլարյան․ Հուշաբջիջ

***Վաղուցպիտի ծնվերլուսառատիմ ԺԱՄԱՆԱԿԸ։ Բայց չծնվեց։ Ես բորոտիկերպ առա։ ***Ինքս ինձօգնելու,ինքս ինձնովհիանալու,ինքս ինձնովհաստատվելուպահս եմորոնում։ Իսկ անդունդը,գնալով,խորանում է։ Իսկ հորիզոնը,գնալով,հեռանում է։ Ու երնանությունըմտացածին եւանիրական էթվում։ ***ՔՈ վերադարձին,միեւնույն է,ես անհունորենհավատում եմ։ Քո չքնաղ վերադարձին։ Քո վերադարձին,որ գարնանսելավաբերերկինք է։ Ամառային տապմիջօրե։ Աշնանայինմրգահանդես։ Ձմռանաստղալիցերկինք։ ՔՈ վերադարձինմիեւնույն է,ես անհունորենսպասում

Տաթև Սողոմոնյան. Անսահմանելի

             Մայրն ամենաթանկըտվեց հայրենիքին Եվ շվարած նայեցգորշ, խամրող երկնքին,Հետո հպարտ քայլեցԵրկրի փողոցներով:Հայրը վիշտը բռունցք դարձրեց,Մարդկանց ժպտաց,Աստծո առաջ լաց եղավ,Շարունակեց սիրել ևօրհնել Երկրի հողըԵվ սփոփվել՝Նայելով Երկրի սահմաններին:Կինը չհասկացավԳարուն է, թե ամառ,Ծաղիկներն են ծաղկել,Թե տերևներն են թափվում,Ծիծաղեց արցունքների միջից,Հավատաց փառաբանականխոսքերին,դարձավ ծառ ևամրացավ հողում,հպարտ- հպարտնայեցերկրի

«Տուն տանող երջանկությունը»․ (առաջնախաղ)

«Մե՞նք կկարոտենք այս երկիրը, թե՞ նա մեզ»․ «ArmMono» միջազգային թատերական փառատոնի շրջանակում թատրոնի ճանաչված ու սիրված դերասանուհի Տաթև Ղազարյանը ներկայացրեց երիտասարդ դրամատուրգ Վովա Արզումանյանի «Տուն տանող երջանկությունը» մոնոպիեսը, որը հեղինակը գրել է սկսած 2020 թվականից։ Մոնոպիեսի հերոսուհին հայրական տնից հեռացած Կատալեան է։ Վերջինս

«Մաթեմիկը Արցախում» ծրագիրը շարունակվում է

«Մաթեմիկ» ՀԿ-ն ստեղծվել է 2021 թվականին Լոռու մարզում։  Հետագայում ծրագրի շրջանակները մեծացել են. կամավոր հիմունքներով ծրագրին են մասնակցում բազմաթիվ ուսուցիչներ և դպրոցահասակ երեխաներ ՀՀ-ից և Սփյուռքից։  Նպատակը մաթեմատիկայի և բնագիտական առարկաների զարգացումն էր Հայաստանում և Արցախում։ Այժմ մասնագիտական բնագավառների ցանցը նույնպես ընդայնվել է

Սա առաջին քայլն էր արցախցի արտադրողների համար դեպի նոր շուկա

Ապրիլի 7-ին, ժամը 12։00-18։00-ին, Tumanyan’s Art (Մոսկովյան 6/7) սրճարանի բացօթյա տարածքում կանցկացվի «Վըսկէ ծերքեր» փառատոնը, որի ընթացքում նախատեսվում են ավելի քան 50 արցախցու ձեռագործ աշխատանքների և արտադրանքի ցուցահանդես-վաճառք, վարպետաց դասեր, անակնկալ նվերներ և հյուրասիրություն։   Փառատոնի կազմակերպիչ, «Արցախի մայրիկների աջակցման կենտրոն» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր

Դեմքով դեպի պատերազմը

Սոնա Մգրդունցը, Սոս Բեգլարյանը, Մելինե Աղաբեկյանը, Արսեն Հարությունյանն ու Սուսաննա Բաբալարյանն ապրում են  Սյունիքի Մարզի Տեղ համայնքի  Տեղ բնակավայրում: Նրանք  պատմում են հակառակորդի հարևանութամբ ապրելու մասին: Սոնա Մգրդունցը 23 տարեկան է, բնակվում է Տեղ գյուղում, ուսուցիչ է: Ես ծնվել եմ  Տեղ գյուղում, այժմ

Պատում անավարտ ինքնապայքարի

1997 թ. մարտի 3-ին` առավոտյան ժամը 09:00-ին, երբ արեգակը շոյում էր վարագույրի քիմքը, Արցախի Մարտունի քաղաքի ծննդատանը լույս աշխարհ եկա ես՝ Բորիկ Նաիրիի Բաղդասարյանս՝ արևի ճառագայթները գրկած, լույսը աչքերիս և հոգուս մեջ ամբարած: Ծնվել եմ հերոսական մի քաղաքում, որտեղ թշնամուն երբևէ ոտք դնել

Իմ բույրերի մեջ իմ պատմությունն է, այն տարիները, որ անցկացրել եմ Արցախում

15-ամյա պարֆյումեր Հարություն Տոնյանը մեկն է այն ուսանողներից, որոնք բլոկադայի պայմաններում պետական ծրագրով կարողացան Արցախից գալ Հայաստան՝ կրթություն ստանալու։ Թողնելով հայրական տունը, այգին, իր ձեռքով պատրաստած օծանելիքները՝ Հարությունն ընտանիքի հետ փորձում է նոր կյանք սկսել Վաղարշապատում և շարունակել բիզնեսը։ -Հարու՛թ, Արցախում քո տարիքային