Սկիզբը՝ այստեղ Դերենիկ Դեմիրճյանի ծաղրանկարներից երկուսը, որ կներկայացնենք այս անգամ, նամակ-գծանկարներ են: Դեմիրճյանը հաճախ գծանկարներ էր անում իր ստեղծագործությունների, նամակների էջերին: Այդպիսի մի նկար նա արել է 1898 թ. մարտի 15-ին Թիֆլիսից Ավետիք Իսահակյանին գրած նամակում: Սաղարթազուրկ ծառի և լճակի գծապատկերի տակ նա
Լուսանկարները՝ Արմինե ՍարգսյանիՎերնագիրը հղում է Եղիշե Չարենցի «Երևան» բանաստեղծությանը
«Նաիրի» հրատարակչությունը լույս է ընծայել Ժերար դը Ներվալ «Կրակի դուստրերը» ժողովածուն։ Ֆրանսերենից թարգմանել և կազմել է Շուշանիկ Թամրազյանը։ «Կրակի դուստրերը» ժողովածուն, որն առաջին անգամ լույս է տեսել 1854 թ.-ին, ֆրանսիական ռոմանտիզմի ամենաինքնատիպ և ներհակ հեղինակներից մեկի` Ժերար դը Ներվալի «անհնարին վեպի» բանաձևն է,
«Սուպրեմատիզմ» բառն առաջացել է լատիներեն «supremus» բառից, որը նշանակում է «բարձրագույն»։ Կազիմիր Մալևիչի կյանքը, անկասկած, սկսվում է «գերազանցության» դիրքից։ Նա տասնչորս երեխաներից ավագն էր, որոնցից ողջ մնացին միայն ութը։ Արվեստի հանդեպ նրա սերը վաղ հասակից ճանապարհ հարթեց դեպի արարումը, և հետագայում արդեն Մոսկվայի
Նա ով մանկության օրերին գեթ մի անգամ հասցրել է որսալ մողեսի պոչը, անընդհատ կհիշի իր ապշանքն ու վախը, երբ գալարվող ու գերեվարված մողեսը թողնում է պոչն ու ոլոր-մոլոր սուրալով գույնզգույն ծաղիկների, արևահար սիզախոտերի ու համարյա աննշմար մժղուկների արանքով, անհետում է, ասենք, մամռապատ քարի
Վատ մարդիկ պարզապես չեն լինում, լինում են մարդիկ, որ լույսը կորցրած են լինում։ Այո, մենք մեր լուսատու աստղն ենք կորցրել, մեր առավոտները, մեր սուրբ անմեղությունը, որ ինքն իրեն ներում է։Ալբեր Կամյու Թռչունները իջեցրել էին հորիզոնը, արևի հինան կտուցներին սուրում էին ցած, պստիկ խաղալիք
Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում «Ֆաբուլա ֆիլմարտադրության լաբորատորիա» միջազգային նախագծի շրջանակում կայացավ «Կինոյի հիմունքներ» խորագրով երկշաբաթյա դասընթացը, որի շահառուները 12-15 տարեկան դպրոցականներն են: Երկշաբաթյա դասընթացը վարել է կինոռեժիսոր, ԵԹԿՊԻ-ի դասախոս Արտյոմ Բաղդասարյանը։ Երկու շաբաթների համար մշակվել էր կրթական ծրագիր, որը թույլ էր
Ալինա Սանամյանը թարգմանիչ է, իրավաբան, նաև տուրիստական գործունեությամբ է զբաղվում: Սիրում է ժամանակի հետ պայմանավորվածությունները: Այս էպիզոդում խոսում ենք թարգմանական խնդիրների մասին և ոչ միայն: Անդրադարձ ենք կատարում նրա թարգմանությամբ լույս տեսած Ժորժ Սիմենոնի «Լատվիացի Պետերը» և «Իմ ընկեր Մեգրեն» ստեղծագործություններին, թարգմանական ընթացքին,
