Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական արվեստների թանգարանի մասնաճյուղում՝ Դիլիջանի Հայկական գործվածքի թանգարանում կայացավ «Երկխոսություն տեքստիլի շուրջ» միջազգային ցուցահանդեսի բացումը: Ցուցահանդեսը նվիրված է հայ մշակույթի և ժողովրդական արվեստի նշանավոր գործիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ, Դիլիջանի պատվավոր քաղաքացի, Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական արվեստների թանգարանի հիմնադիր Հովհաննես Շարամբեյանի
(հատված «Հողանցում» անտիպ վեպից) Հիմա կասես՝ գնացել արտասահմաններում կորել ես, ինձ լրիվ մոռացել։ Չէ՛, էդպես չի։ Ուր էլ գնամ, հոգիս էստեղ է, Սաթենի հետ ու քո շիրմի։ Մի քիչ էլ՝ Ելենի։ Եթե մինչև վերջ անկեղծանամ՝ նաև Մարոյի։ Արյունն արյուն, բայց ես հո գիտեմ,
Համաշխարհային կինոյի հչնեղ անունների պակաս երբեք չի եղել Երևանի «Ոսկե ծիրան» ՄԿՓ-ի պատվավոր հյուրերի շարքում, սակայն այլ են զգացողությունները, երբ այդ հյուրերը կինոյի ամենաբարձր նշաձողերը հաղթահարած մեր հայրենակիցներն են: Այս տարի այդ ցանկն ավելացավ ևս մեկով. «Ոսկե ծիրան»-23-ի հյուրը Կաննի բծախնդիր հանդիսատեսին հոտնկայս
Հուլիսի 13-ին Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում բացվեց Երևանի «Ոսկե ծիրան» 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը: Այն կներկայացնի մրցութային և արտամրցութային ծրագրեր աշխարհի տարբեր երկրներից, ինչպես նաև հեղինակավոր միջազգային կինոփառատոններում ցուցադրված ֆիլմեր: Բացման հանդիսավոր արարողությանը ներկա էին պետական և մշակութային գործիչներ, հայ և համաշխարհային կինոյի
Հուլիսի 12-19-ը Երևանը կշնչի կինոռիթմով. մեր քաղաքը դարձյալ կվերածվի համաշխարհային կինոմայրաքաղաքի՝ իր տասնամյակների ավանդական հմայքների և նորօրյա հովերի ստեղծագործ համադրությամբ կայացնելով «Ոսկե ծիրան» Երևանի միջազգային կինոփառատոնի 23-րդ շրջապտույտը: Փառատոնի օրերին կցուցադրվեն իրենց հաղթարշավը Կաննի, Բեռլինի և այլ հեղինակավոր կինոփառատոների շրջանակներում կատարած ֆիլմեր, ինչպես
(հատված «Հողանցում» անտիպ վեպից) -Ախպերս, ես ու դու ուժեղ տղերք ենք: Ինչքան էլ մեզ կյանքը գցել ա քացու տակ, չենք կոտրվել, ոտքի ենք կանգնել, հետևներիցս էլ ուրիշներին ենք քաշել-հանել նեղ տեղերից: Գարոն մեզ նման չի: Գլխովն անցածը էդ տղուն խեղճացրել, սատկացրել ա: Հասկանո՞ւմ
(հատված «Հողանցում» անտիպ վեպից) Արցախի հայաթափումից հետո Հրայրը գլխովին խրվել էր Հայաստան գաղթած ընտանիքների հոգսերի մեջ։ Փորձում էր ինչ-որ կերպ օգտակար լինել ծանոթ ու անծանոթ արցախցիներին։ Մարոն առաջարկել էր մի ընտանիքի բերել իրենց տուն․ ինքը մենակ է երեքսենյականոց բնակարանում, տեղը կբավարարի։ Բայց հետո
Տասը տարի առաջ՝ 2016 թ․ հունիսի 29-ին, երկրայիններիս աշխարհը թողեց Հրաչօ-Հրաչյա Մաթևոսյանը։ Նա ապրեց ու հանգավ իր երկրի, ժողովրդի ուրախությունների, (որ այնքան էլ շատ չէին) և չամոքվող ցավերի տրոփը սրտում, մտքում, գալիքի տեսիլքներում։ Տարիներ շարունակ հանդիպել ու զրուցել եմ ազգի զգայուն նյարդն իր նյարդին ներհյուսած
