Հայաստանյան մշակութային կյանքում, հիրավի, շքեղ իրադարձություն է Գլյուկի «Օրփեոս և Էվրիդիկե» օպերայի բեմադրությունը, որն իրականացրել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի օպերային ստուդիան՝ Հասմիկ Պապյանի ղեկավարությամբ: Բեմադրությունն իրագործվել է բարձր պրոֆեսիոնալների ջանքերով. դիրիժոր՝ Սուրեն Շահիջանյան, ռեժիսոր՝ Վռամ Կարապետյան, նկարիչ՝ Տիգրան Ձիթողցյան, խմբավար՝ Գայանե Սահակյան, խորեոգրաֆ՝
Երկրայիններիս աշխարհը լքեց Արմեն Շեկոյանը, գրող, որի անձը, գոյության կերպը ճշգրիտ ֆիզիկական արտապատկերն էր իր ստեղծած գրականության: Վերջին տասնամյակների մեր ապրած կյանքում պոեզիան ամենախորթ տարածությունն էր թե՛ ստեղծագործողի, թե՛ ընթերցողի համար: Սակայն Շեկոյանը գրեց այնպես, որ մեր ու իր իրականության կոպիտ խառնաղմուկը չպատնեշեց
Սևանավանք վանական համալիրը գտնվում է Գեղարքունիքի մարզում՝ Սևանի թերակղզու վրա: Այն մշտապես մարդաշատ է. հատկապես ամռան ամիսներին Սևանա լճի ափին հանգստացող հայաստանցի և ոչ հայաստանցի հովեկները մեծ հետաքրքրությամբ են այցելում վանական համալիր, մանավանդ որ համալիրի տարածքում տեղակայված հեռադիտակով հնարավորություն է ստեղծված
44-օրյա պատերազմը չսպիացող վերքի նման դեռ երկար է ուղեկցելու մեզ, դեռ ծնվելու են արվեստի գործեր այդ վերքից և լուսազարդելու են մեր ընկած ու ապրող հերոսների կերպարները: Այսպիսի մի հուշակոթող է ստեղծել Գեղեցիկ Մարգարյանը՝ «Խրամատներով դեպի լույս…» վերնագիրը կրող գրքի տեսքով, որի շնորհանդեսը կայացավ
Դերենիկ Դեմիրճյանը գեղարվեստական երկնումներին զուգահեռ մշտապես զբաղված է եղել իր ժամանակի և անցյալի գրականության, մշակույթի ուսումնասիրության, արժևորման կարևորագույն խնդրով: Առանձնահատուկ գորովանքով է արձագանքել սփյուռքահայ գրական-մշակութային գործիչների ձեռքբերումներին, մեծապես ոգևորվել այն դեպքերում, երբ հաջողվել է ոչ միայն հեռակա տեղեկությունների, տարածության մեջ չորոշակիացող հարաբերությունների մակարդակում,
Ստեփան Զորյանի տուն-թանգարանը գտնվում է Վանաձորի Ստ. Զորյան 24 հասցեում: Տուն-թանգարանի ցուցադրությունը բաղկացած է յոթ սրահից, որոնցում ներկայացված են Զորյան գրողի, թարգմանչի, լրագրողի, հասարակական գործչի, ակադեմիկոսի, քաղաքացու, մարդու համապարփակ նկարագրին առնչվող ցուցանմուշներ՝ ձեռագրեր, բազմաբնույթ գրքեր, բացիկներ, գեղանկարներ, քանդակներ, կենցաղային իրեր և այլն: Հուշային
Հովիկ Աֆյանի նորատիպ «Կարմիր» վեպը (Անտարես, 2020) ժամանակագրությամբ չորոշակիացող (198…-20…թթ.), սակայն բովանդակությամբ գրեթե փաստագրության վերաճող պատում է, որում ամենքս կանք՝ մեզ ծանոթ կամ արդեն մոռացված ինքնության թույլ ու պակաս թույլ դրսևորումներով: Ապրելու այս ժամանակը Աֆյանը «ներկել է» կարմիրով: Գերակշռող շեշտադրումն այս գույնի խորհրդում
«Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը «Արդի» մատենաշարով լույս է ընծայել Արամ Ալավերդյանի պատմվածքների ժողովածուն՝ «Զգուշավոր բաս» վերնագրով: Գրքում տեղ են գտել պատմվածքներ, որոնց զգալի մասը ծանոթ է ընթերցողին համացանցից, այդ թվում՝ Ardi.am կայքի հրապարակումներից: Մենք զրույցի ենք հրավիրել հեղինակին՝ ակնկալելով բացահայտել ոչ միայն գրքի ծննդի
