Միտքդ մարզէ ազնիւ գիտութիւններով եւ մաքուր գեղարուեստով: Իմաստունի ծովածաւալ մտքէն որսա՛ գիտութիւն և գեղարուեստագէտիսրտէնբարիբարիզգացումներ: Գրքերնու ձայները մեռած հոգիներու մտքի ու սրտի տապաններն են: Կոմիտաս Վարդապետ Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտում բացվել է «Կոմիտասի գրադարանը. եվրոպական լեզուներով գրականություն» խորագրով ցուցադրությունը։ Այն համատեղ իրականացնում են Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտը, ՀՀ-ում
Օրեր առաջ Երևանում հյուրախաղերով հանդես եկավ Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնը: Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնի բեմում աբելյանցիները խաղացին երկու ներկայացում՝ բեմադրված ըստ Դերենիկ Դեմիրճյանի «Երկիր հայրենի» և Հովհաննես Թումանյանի «Անուշ» ստեղծագործությունների: Մեր հարթակում հյուրընկալել ենք բեմադրությունների հեղինակին՝ ՀՀ ժողովրդական արտիստ,
44-օրյա գոյամարտից ու դրա դաժան հանգուցալուծումից հետո դժվար էր մտածել, թե հայը, հատկապես արցախցի հայը կարող է ոչ միայն ֆիզիկապես գոյատևել, այլև գտնել վերապրելու, իր կենսակերպը վերակառուցելու ստեղծագործ բանաձև: Հուսահատվելու, թևաթափ լինելու բոլոր հիմքերն ստեղծված էին մեզ համար, բայց… Շուշիի ցավագին կորուստը անկոտրում
Գեղարքունիքի մարզում՝ Գավառագետի ափին, Գավառից 5 կմ հյուսիս-արևելք, գտնվում է Նորատուս գյուղը: Նորատուսը (Նորադուզը) հնագույն բնակավայր է` բրոնզի և երկաթի դարերով թվագրվող բազմաթիվ հուշարձաններով։ Միջնադարում այն երբեմն անվանվել է գյուղաքաղաք։ Կարծիք կա, որ Նորատուս բերդավանը կառուցել է Գեղամ Նահապետը և կոչել այն «Նորատունս»։
Պատմամշակութային ժառանգություն և պատերազմ Ինչպես հայտնի է, 44-օրյա պատերազմի հետևանքով կորսվեցին հայ մշակույթի անքանակ արժեքներ, բայց և Աստծո կամոք, անհատ նվիրյալների ջանքերով փրկվեցին ոչ քչերը: Վերջիններիս թվում են Շուշիի գորգերի թանգարանի ցուցանմուշների մի մասը: Պատերազմի պարտադրած ֆորս-մաժորային իրավիճակը ստիպել է թանգարանի հիմնադիր Վարդան
2021 թվականը հոբելյանական է անվանի կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Սպենդիարյանի համար. նշվում է նրա 150-ամյակը: Հոբելյանը չի պարփակվում հանրապետական ոգեկոչումի սահմաններում. այն արժանացել է միջազգային արձագանքի: Այս և այլ հարցերի շուրջ է մեր զրույցը Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի տնօրեն Մարինե Օթարյանի հետ: — Մարինե՛, կարծում եմ՝
Հայաստանյան մշակութային կյանքում, հիրավի, շքեղ իրադարձություն է Գլյուկի «Օրփեոս և Էվրիդիկե» օպերայի բեմադրությունը, որն իրականացրել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի օպերային ստուդիան՝ Հասմիկ Պապյանի ղեկավարությամբ: Բեմադրությունն իրագործվել է բարձր պրոֆեսիոնալների ջանքերով. դիրիժոր՝ Սուրեն Շահիջանյան, ռեժիսոր՝ Վռամ Կարապետյան, նկարիչ՝ Տիգրան Ձիթողցյան, խմբավար՝ Գայանե Սահակյան, խորեոգրաֆ՝
Երկրայիններիս աշխարհը լքեց Արմեն Շեկոյանը, գրող, որի անձը, գոյության կերպը ճշգրիտ ֆիզիկական արտապատկերն էր իր ստեղծած գրականության: Վերջին տասնամյակների մեր ապրած կյանքում պոեզիան ամենախորթ տարածությունն էր թե՛ ստեղծագործողի, թե՛ ընթերցողի համար: Սակայն Շեկոյանը գրեց այնպես, որ մեր ու իր իրականության կոպիտ խառնաղմուկը չպատնեշեց
